วันพฤหัสบดีที่ 15 กันยายน 2017
สัปดาห์ที่ 23 เทศกาลธรรมด
ระลึกถึงแม่พระมหาทุกข์
บทอ่าน ฮบ 5:7-9 / ยน 19:25-27 หรือ ลก 2:33-35
“หญิงเอ๋ย นี่แน่ะ บุตรของท่าน” (ยน 19:26) ในพระวรสารนักบุญยอห์น ที่พระเยซูเจ้าได้เรียกพระนามของพระแม่ว่า “สตรี”เป็นครั้งที่ 2 ครั้งแรก คือ การเปลี่ยนน้ำให้เป็นเหล้าองุ่นที่เมืองกานา (ยน 2:4) พระนามนี้มีความหมาย ที่ย้อนกลับไปยัง คำสัญญาเรื่องการไถ่กู้มนุษยชาติว่า “ให้ลูกหลานของเจ้าและลูกหลานของนางเป็นศัตรูกัน
เขาจะเหยียบหัวของเจ้า และเจ้าจะกันส้นเท้าของเขา” (ปฐก 3:15) นักบุญยอห์นได้มองพระแม่มารีอา ในฐานะเป็น “เอวา”คนใหม่ ซึ่งมีความนบนอบต่อพระเป็นเจ้า และพระบุตรของพระแม่ คือ “อาดัม”คนใหม่ ซึ่งจะเปิดประตูแห่งการไถ่กู้ให้กว้าง อาศัยการสิ้นพระชนม์ของพระองค์บนไม้กางเขน ในเขากัลวาริโอ ปิศาจจะถูกทำลาย โดยความตายของพระบุตรของพระแม่ เมื่อพระเยซูเจ้าจะมอบชีวิตของพระองค์ ให้แก่เราทุกคน และพระองค์ยังได้มอบพระมารดาของพระองค์ ให้เป็นมารดาของชาวเรา พระแม่มารีอาได้ยืนอยู่ ณ แทบเชิงไม้กางเขนพร้อมกับยอห์น ศิษย์ที่พระองค์ทรงรัก ที่เปรียบเหมือนตัวแทนของบรรดาคริสตชน ซึ่งแสวงหาความรอดในองค์พระเยซูเจ้า ตามคำทำนายของสิเมโอน ที่ได้กล่าวว่า”ส่วนท่านดาบจะแทงทะลุจิตใจของท่าน” (ลก2”35) ที่เป็นอันสำเร็จไปบนเขากัลวาริโอ พระแม่ คือ พระมารดา ที่ระทมทุกข์ของพระศาสนจักร ที่จะก่อกำเนิดขึ้นมาในภายหลัง พระแม่ คือ ตัวอย่างของบรรดาผู้ที่มีความเชื่อ โดยการปฏิบัติตามพระแม่ ในด้านความสุภาพถ่อมตน ความซื่อสัตย์ และการสรร เสริญพระเป็นเจ้า ที่จะทำให้บรรดาคริสตชน ได้ปฏิบัติหน้าที่ในพระศาสนจักร...เราได้เปิดใจ ให้พระแม่มารีอาประทับในหัวใจอของเราหรือไม่?...ข้าแต่พระมารดาของลูก โปรดให้ลูกยอมรับ ทั้งความเจ็บปวดและชัยชนะแห่งไม้กางเขน ตามที่พระแม่เคยได้กระทำมาในอดีต
วันระลึกถึงแม่พระมหาทุกข์ 7 ประการได้ก่อตั้งโดย”คณะนักบวชผู้รับใช้ของพระแม่มารีอา”ในปี 1667 และได้รับการบรรจุไว้ในปฏิทินของพระศาสนจักรในปี 1814 โดยได้กำหนดให้ระลึกถึงในวันอาทิตย์ที่สาม ของเดือนกันยายน ต่อมาในปี 1913 ได้เปลี่ยนเป็นวันที่ 15 กันยายน.
