วันอังคารที่ 18 กรกฎาคม 2017
สัปดาห์ที่ 15 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน อพย 2:1-15 / มธ11:20-24
เพื่อที่จะขจัดชาวฮีบรูให้หมดสิ้นไป ฟาโรห์ได้ออกคำสั่งให้ฆ่าเด็กชายชาวฮีบรูทุกคน หลังจากที่คลอดออกมา แต่ในบทอ่านในวันนี้จากหนังสืออพยพ เราพบว่าโมเสสไม่ได้ถูกฆ่าตาย แต่แม่ได้ซุกซ่อนไว้ ที่สุดนางได้วางลูกน้อยในตะกร้าให้ลอยไปในแม่น้ำ เพราะนางไม่สามารถที่จะซ่อนลูกน้อยได้อีกต่อไป ธิดาฟาโรห์ได้มาพบเด็กน้อยนั้น ซึ่งได้นำกลับไปที่วัง
และได้มอบให้มารดาของเด็กน้อย เป็นคนดูและลูกของตนเอง ซึ่งได้เติบโตขึ้นในวังของฟาโรห์ และได้หลบหนีไป เมื่อเขาได้ฆ่าชาวอียิปต์คนหนึ่ง ที่ได้ทำร้ายชาวฮีบรู ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปโมเสสจะเป็นจุดศูนย์กลางในการอพยพประชากรของพระเป็นเจ้ากลับไปสู่ดินแดนพระสัญญา
ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าได้ทรงเตือนเมืองต่างๆที่พระองค์ได้ทำอัศจรรย์ เพราะว่าพวกประชาชนได้ปฏิเสธ ที่จะเปลี่ยนการดำเนินชีวิต และเจริญชีวิตตามพระบัญญัติของพระเป็นเจ้า แม้พวกเขาได้เห็นสิ่งต่างๆที่พระองค์ทรงกระทำ “วิบัติแก่เจ้าเมืองโคราซิน วิบากแต่เจ้าเมืองเบธไซดา เพราะว่าถ้าการอัศจรรย์ที่ได้กระทำในเจ้า ได้กระทำที่เมืองไทระและเมืองไซดอนแล้วละก็ พวกเขาคงจะนุ่งกระสอบ นั่งบนกองขี้เถ้า กลับใจเสียนานแล้ว” เช่นเดียวกัน สิ่งที่เกิดขึ้นนี้เตือนใจเราว่า เราจะต้องกลับใจทุกวัน เพื่อเชื่อในพระวรสาร และมีส่วนในการสร้างพระราชัยของพระเป็นเจ้า นอกจากนี้เรายังได้รับการเตือนว่า พระเยซูเจ้า ได้มีบทบาททำพันธกิจที่สำคัญ ในที่ต่างๆของแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ แต่สิ่งต่างๆเหล่านั้นไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในพระวรสาร และยังแสดงว่า เรามีความรู้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เกี่ยวกับชีวิตของพระองค์บนโลกนี้
“จงอย่าพูดให้คนโง่เขลาฟัง เพราะพวกเขาจะดูถูกคำสั่งสอนของคำพูดของท่าน” (สภษ 23:9)...” ”ขณะนี้ข้าพเจ้ามีอายุ 30 ปี สวดภาวนาทุกวัน ขอพระเป็นเจ้า โปรดช่วยให้ข้าพเจ้าไม่พูดคำพูดที่ไม่สุภาพแต่ข้าพเจ้าก็ยังกลับไปพูดเสมอ” (น.ซีโซส)…”เราคิด เราพูด หรือเราทำ ดีหรือไม่ดี ขึ้นอยู่กับว่าภายในใจของเรานั้น เรายึดติดกับฤทธิ์กุศลหรือพยศชั่ว” (น.ทาลาสซีออส แห่งลิบยาน)
