วันศุกร์ที่ 7 กรกฎาคม  2017
สัปดาห์ที่ 13 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน 23:1-4,19; 24:1-8,62-67 / มธ 9:9-13
          ในพระวรสารวันนี้ เมื่อพวกฟาริสีเห็นพระเยซูเจ้ ากำลังรับประทานอาหารกับคนบาป พวกเขาซึ่งคิดว่าตนเองเป็นผู้ชอบธรรม ได้มีปฏิกิริยาและได้ติเตียนพระองค์ ซึ่งไปสมาคมกลับคนที่ไม่เหมาะสม พระเยซูเจ้าจึงได้ทักท้วงพวกเขา ด้วยการให้พวกเขาประเมิน และพิจารณา ความไม่มีความเมตตากรุณาต่อคนอื่น พระเยซูเจ้าทรงเสด็จมา เพื่อช่วยเราให้พ้นจากบาป

พระองค์เสด็จมาอยู่กับเรา เพื่อที่จะนำเรากลับไปหาพระบิดาเจ้า จึงไม่มีคนบาปคนใด อยู่นอกเหนือความรอด และอยู่นอกเหนือการไถ่กู้ของพระเยซูเจ้า ในฐานะที่เราเป็นผู้ประกาศข่าวดีคนใหม่ เราจะช่วยคนอื่นอย่างไร ถ้าเราไม่ต้องการที่จะเป็นพวกกับพวกเขา?หรือเราจะรู้ความต้องการจริงๆ ของพวกเขาได้อย่างไร เราจะต้องการพระเป็นเจ้าได้อย่างไร ถ้าเราไม่เคยมีความรู้สึกว่า เราเองก็ต้องการความรอดเช่นเดียวกัน?
 
        พระวรสารวันนี้ได้เล่าเกี่ยวกับกระแสเรียกของมัทธิว ที่แสดงให้เห็นว่าพระเยซูเจ้าต้องการที่จะมีความสัมพันธ์กับคนเก็บภาษีและคนบาป ในพระวรสารของนักบุญมัทธิว ที่เรียกคนเก็บภาษีคนนี้ว่ามัทธิว แต่พระวรสารนักบุญมาระโกและนักบุญลูกา เรียกท่านว่าเลวี เราไม่ทราบเหตุผลที่แท้จริง อย่างไรก็ตามในพระวรสารวันนี้ ขณะที่ทุกคนที่รู้จักพวกคนเก็บภาษี จะมองพวกเขาในฐานะเป็นข้าราชการที่ทุจริต แต่พระเยซูเจ้ากลับมองดูศักยภาพของการเป็นอัครสาวกตัวพวกเขา และด้วยมุมมองของพระองค์นั่นเอง ที่ทำให้พระองค์สามารถนำการเปลี่ยนแปลงมาสู่มัทธิว จนทำให้ท่านกลายเป็นอัครสาวกของพระองค์
 
        ในเรื่องของกระแสเรียกมี 2 ระดับด้วยกัน ขั้นตอนที่หนึ่งคือการเริ่มต้นของกระแสเรียก เมื่อบุคคลใดบุคคลหนึ่งได้รับการกระตุ้นจากพระหรรษทาน เพื่อทำตามอุดมคติที่ตั้งไว้ เขาจะรู้สึกยินดีและกระตือรือร้นในการที่จะพูดกับพระเป็นเจ้าว่า “พระเจ้าข้า  ลูกอยู่ตรงนี้”ต่อจากนั้นก็จะถึงขั้นตอนที่สอง ที่เป็นเวลาแห่งความโดดเดี่ยวของหัวใจ ของความวิตกกังวล หรือของวิกฤตการณ์ เมื่อบุคคลนั้นจะพูดว่า”ใช่แล้ว ลูกยินดีที่จะตายพร้อมกับพระองค์”