วันอังคารที่ 6 มิถุนายน 2017
สัปดาห์ที่ 9 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน ทบต 2:9-14 / มก 12:13-17
         ในสมัยพระเยซูเจ้าพวกยิวต้องจ่ายภาษีให้แก่รัฐบาลโรมัน ซึ่งมีค่าเท่ากับแรงงาน 1 วัน เหรียญที่พวกเขาใช้จ่ายภาษีนั้นมีรูปของจักรพรรดิทีเบรีอัส  ซึ่งเป็นโอรสของออกุสตุส เราจะพบว่าพระเยซูเจ้าอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม ภายใต้การปกครองของผู้ว่าราชการโรมันปอนซีอัส ปีลาต 

พวกฟาริสีซึ่งต่อต้านชาวโรมัน และไม่มีความภักดีต่อกษัตริย์เฮโรด ได้ไปรวมตัวกันเพื่อจะได้วางกับดักพระเยซูเจ้า ด้วยคำถามทางการเมือง ในการจ่ายภาษีตามกฎหมายนั้น พระเยซูเจ้าได้ประกาศว่า “จงจ่ายแก่ซีซาร์ สิ่งซึ่งเป็นของซีซาร์ และจ่ายแก่พระเป็นเจ้าสิ่ง ซึ่งเป็นของพระเป็นเจ้า“ (ข้อ17) คำตอบของพระเยซูเจ้านั้นเป็นคำตอบง่ายๆแต่ตรงประเด็น ตราบเท่าที่เรามีชีวิตอยู่ในโลกนี้ เรามีหน้าที่ที่จะต้องซื่อสัตย์ และนบนอบต่อกฎหมายบ้านเมือง การจ่ายภาษีเป็นการแสดงว่า เราอยู่ภายใต้กฎหมาย เป็นหน้าที่ทำเพื่อความดีของทุกคน ขณะที่พระองค์ยอมรับอำนาจทางกฎหมายทางบ้านเมืองนั้น พระองค์ก็ได้ให้แนวทางที่ถูกต้องว่า อำนาจนั้นคลุมเฉพาะส่วนเดียวของชีวิต ส่วนพระเป็นเจ้านั้นควบคุมชีวิตทั้งหมด หน้าที่ของแต่ละคนต่อพระเป็นเจ้าและต่อผู้ปกครองทางบ้านเมืองนั้น แม้ว่าจะแตกต่างกัน แต่ก็ไม่ได้แยกออกจากกันอย่างเด็ดขาด แต่ว่ามันรวมเข้าด้วยกัน โดยการทำหน้าตามพระประสงค์ของพระเป็นเจ้าในทุกสิ่ง

        แม้นักบุญนอร์เบิร์ต ซึ่งเราระลึกถึงท่านในวันนี้ ได้เป็นผู้ได้ก่อตั้งคณะนักบวชขึ้น เพื่อต่อสู้กับพวกเฮเรติ๊ก ยังยอมรับว่า ไม่มีสิ่งใดจะประสบความสำเร็จ โดยไม่มีอำนาจของพระเป็นเจ้า …ท่านสามารถทำให้ชีวิตของประชาชนที่ใจเย็นเฉยมีชีวิตชีวาขึ้น นอกจากนั้นท่านยังทำให้เกิดสันติภาพและการคืนดี ระหว่างคนที่เป็นศัตรูกัน ท่านยังมีความสามารถทำงานหลายอย่าง อาศัยความช่วยเหลือของสมาชิกของท่าน ... “ไม่มีสิ่งใดทำให้อำนาจเข้มแข็งมากเท่ากับความนิ่ง”...ท่านจะรู้ว่าใครมีอำนาจเหนือท่าน ให้ดูว่าใครที่ท่านไม่สามารถที่จะวิจารณ์ได้...ถ้ามีคนใช้อำนาจ ก็มีคนที่ต่อต้านอำนาจเช่นเดียวกัน...
ทุกครั้งที่เราทำงานเพื่อสันติภาพ เรากำลังใช้อำนาจด้วยความฉลาด และด้วยความรักที่แท้จริง.