วันพุธที่ 22 มีนาคม 2017
สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลมหาพรต
บทอ่าน ฉธบ 4:1,5-9 / มธ 5:17-19
      เมื่อคริสตชนชาวยิวอ่านหนังสือพระวรสารนักบุญมัทธิว เรื่องการถือธรรมบัญญัติของโมเสส ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญสำหรับความรอด เพราะได้ชี้แนวทางสำหรับการมีชีวิตที่เป็นสุข แต่เมื่อพวกว่าเห็นว่าพระเยซูเจ้านั้นไม่ได้ถือกฎของวันสะบาโต เนื่องจากพระองค์ได้รักษาคนเจ็บป่วยในสะบาโต

พวกฟาริสีกล่าวหาพระเยซูเจ้าว่าพระองค์ได้ละเมิดกฎบัญญัติ แต่ในพรวรสาร เรากลับได้ยินว่าพระเยซูเจ้าได้ตรัสว่า
พระองค์ได้เสด็จมามิใช่เพื่อลบล้างพระบัญญัติ หรือคำสั่งสอนของประกาศก พระองค์ไม่ได้มาเพื่อทำลายล้าง แต่มาเพื่อปรับปรุงให้สมบูรณ์ขึ้น ในยุคปัจจุบันนี้บัญญัติซึ่งพระเจ้าทำให้สมบูรณ์นั้น คือ การทำตามพระประสงค์ของพระบิดาเจ้าสวรรค์ไ ม่ใช่ตามความประสงค์ของกฎของโมเสส ซึ่งเป็นเพียงการเตรียมตัวสำหรับการรับพระบัญญัติของพระเป็นเจ้าเท่านั้น

       และเป็นพระประสงค์ของพระบิดาพระเจ้า ซึ่งต้องการให้เรามีชีวิตที่เป็นสุข เพราะฉะนั้นพระเยซูเจ้าจึงได้รักษาคนเจ็บป่วย แม้ในวันสะบาโต เพราะพระองค์เสด็จมาเพื่อช่วยให้เราพ้น จากการถือกฏบัญญัติของโมเสสตามตัวอักษร พระองค์ทรงเชิญชวนบรรดาสานุศิษย์ของพระองค์ และรวมทั้งเราทุกคนด้วย ให้นบนอบ สั่งสอน และจะเชิญชีวิตตามบทบัญญัติแห่งความรัก

       ความรักเป็นศัพท์ที่ถูกใช้มากที่สุดและถูกละเมิดมากที่สุดในปัจจุบันนี้
แม้แต่เรื่องความรักต่อพระเป็นเจ้า แต่ว่าความรักที่แท้จริงที่มีต่อพระเป็นเจ้านั้น คือการยินดีนบนอบและถือตามพระบัญญัติแห่งความรักต่อพระองค์ด้วยความเต็มใจ ตามที่พระองค์เคยตรัสว่า “ถ้าท่านรักเรา จงถือตามพระบัญญัติของเรา”(ยน 14:15)
ความรักต่อพระเป็นเจ้านั้นต้องสามารถพิสูจน์ได้ โดยการแสดงความพร้อมที่จะทำตามพระประสงค์ของพระองค์ ซึ่งได้ทรงกระตุ้นและทำให้บทบัญญัตินั้น
 เป็นจริงและเป็นชีวิต เพื่อให้บทบัญญัตินั้นถูกประทับตราไว้ในหัวใจของเรา โดยปฏิบัติตามด้วยความเต็มใจ และต้องเจริญชีวิตตามจิตตารมณ์ด้วยความใจกว้าง ยิ่งเรารักพระเป็นเจ้ามากเท่าไหร่ การถือพระบัญญัติของพระองค์ ก็ง่ายขึ้นเท่านั้น