วันเสาร์ 18 มีนาคม 2017
สัปดาห์ที 2 เทศกาลมหาพรต
บทอ่าน มค 7:14-15,18-20 / ลก 15:1-3,11-32
ท่านเคยรู้สึกอย่างไรจากส่วนลึกของหัวใจ เมื่อได้ยินทุกๆคนตะโกนว่า “จงเอาเขาไปตรึงกางเขน”
แต่ถ้ามีใครคนใดคนหนึ่งกล้าที่จะยืนอยู่ข้างท่าน และกระซิบว่า “เราอยู่ที่นี่ ให้เรากลับไป และไปรับการต้อนรับจากพระเป็นเจ้า “แล้วนั้นท่านจะรู้สึกว่า บุคคลนั้นเป็นบุคคลที่พระเป็นเจ้าส่งมาคล้ายกับเป็น  มิชชั่นนารี

เราโชคดีที่เราได้ยินพระวรสารวันนี้ พูดเกี่ยวกับพระเยซูเจ้า ซึ่งได้ถูกประณาม เพราะว่าพระองค์ยินดีต้อนรับคนบาป
อะไรที่ทำให้พระองค์ต้อนรับคนบาปอย่างออกหน้าออกตา ในท่ามกลางบุคคลที่กล่าวโทษนั้น คนบาปดูเหมือนว่าไม่สมควรที่จะได้รับการต้อนรับ แล้วใครล่ะสมควร? พวกฟาริสีใช่หรือไม่? หรือผู้นำศาสนาใช่หรือไม่? หรือคนรวยใช่หรือไม่? ไม่ใช่ทั้งนั้น แต่มนุษย์ทุกคนสมควรที่จะได้รับการต้อนรับ
เมื่อชายหรือหญิงถูกสร้างมาตามพระฉายาลักษณ์ของพระเป็นเจ้า ในฐานะเป็นบุตรของพระเป็นเจ้า พวกเขาสมควรที่จะได้รับการต้อนรับ ดังนั้น
นิทานเปรียบเทียบเรื่องลูกล้างผลาญ ก็คือจุดเด่นของพระวรสารนักบุญลูกา ที่ได้บอกว่าพระเมตตาของพระเป็นเจ้านั้น เป็นของทุกคน มันเป็นเรื่องที่แสดงให้เห็นว่า พระเป็นเจ้านั้นได้สร้างสัมพันธ์กับมนุษย์อย่างไร? และมนุษย์ได้สร้างสัมพันธ์กับพระองค์อย่างไร? มันแสดงให้เห็นว่าพระเป็นเจ้านั้นไม่ใช่ตาบอดต่อบาปของมนุษย์ แต่พระองค์ยินดีเผชิญกับคนบาปในฐานะเป็นบุตรชายและหญิง มันยังเป็นการต้อนรับของพระเป็นเจ้าเอง ที่สามารถเปลี่ยนแปลงคนบาป

ข้อคิด

1) เราเรียกการต้อนรับของพระเป็นเจ้านั้นว่า “พระเมตตา” มันเป็นพระเมตตาที่พระเป็นเจ้าที่ได้สร้างมนุษยชาติ และดังนั้นพระเยซูเจ้าก็ได้สร้างมนุษย์อีกครั้งหนึ่ง

2) พันธกิจของเราในฐานะที่เป็นมนุษย์ก็คือเป็นผู้มีใจเมตตากรุณา เป็นผู้ที่ต้อนรับคนบาป เหมือนพระบิดาเจ้าสวรรค์

3) วันนี้เราฉลองนักบุญซีรีลแห่งเยรูซาเล็ม ซึ่งเป็นนักปราชญ์ของพระศาสนจักร ท่านได้ต้อนรับคนเรียนคำสอนของพระศาสนจักรในสมัยแรก และพูดกับพวกเขาว่า”ในพวกท่านทุกคน ล้วนแต่มีกลิ่นหอมของผู้ได้รับพระพร”