วันพุธที่ 1 กุมภาพันธ์ 2017
สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลธรรมดา
ฮบ12:4-7,11-15 / มก 6:1-6
บทอ่านจากพระวรสารนักบุญมาระโก
เวลานั้น พระเยซูเจ้าเสด็จออกจากที่นั่นกลับไปยังถิ่นกำเนิดของพระองค์บรรดาศิษย์ติดตามไปด้วยครั้นถึงวันสับบาโตพระองค์ทรงเริ่มสั่งสอนในศาลาธรรมผู้ฟังจำนวนมากต่างประหลาดใจและพูดว่า “เขาเอาเรื่องทั้งหมดนี้มาจากไหนปรีชาญาณที่เขาได้รับมานี้คืออะไรอะไรคืออัศจรรย์ที่สำเร็จด้วยมือของเขาคนนี้เป็นช่างไม้ลูกนางมารีย์เป็นพี่น้องของยากอบโยเสทยูดาและซีโมนไม่ใช่หรือพี่สาวน้องสาวของเขาก็อยู่ที่นี่กับพวกเรามิใช่หรือ”
คนเหล่านั้นรู้สึกสะดุดใจและไม่ยอมรับพระองค์พระเยซูเจ้าตรัสแก่เขาว่า “ประกาศกย่อมไม่ถูกเหยียดหยามนอกจากในถิ่นกำเนิดท่ามกลางวงศ์ญาติและในบ้านของตน” พระองค์ทรงทำอัศจรรย์ที่นั่นไม่ได้นอกจากทรงปกพระหัตถ์รักษาผู้เจ็บป่วยบางคนให้หายจากโรคภัยพระองค์ทรงแปลกพระทัยที่เขาเหล่านั้นไม่มีความเชื่อ
(พระวาจาของพระเจ้า)
-------
การสอนเรื่อง "การเอาชนะและอยู่เหนือการล่อลวงของบาป"
พระเจ้าไม่ได้สอนให้เราปราศจากคราบไคลของบาป บริสุทธิ์ผุดผ่องไม่เคยล่วงเกินล้ำเล้น หรือไม่ได้อ่อนแอและพยายามต่อสู้ ลุกขึ้นจากที่ต่ำต้อยด้อยกำลังยืนหยัด
แต่พระเจ้าสอน และให้อุปกรณ์ต่อสู้กับ บาป และความอ่อนแอ ด้วย "การเฆียนตีสั่งสอน"
การเฆี่ยนตีสั่งสอน อาจทำให้เราทุกข์ ทำให้เราดูเหมือนตกต่ำต่ำต้อย ทำให้เราเป็นผู้น้อยรอคอยคำแนะนำชี้ชัดตรงใจดำ หรือแม้กระทั่งขัดเกลา เขย่าชีวิตซ้ำซาก เปลี่ยนสภาพลอกคราบไคลใดๆ ที่เป็น "ความตกต่ำ" เพื่อให้พ้นจากสภาพบาป
ดังนั้น การสอนและการเฆี่ยนตี จึงเป็นเรื่องของการเปลี่ยนแปลง ในจดหมายถึงชาวฮีบรูบอกว่า
"ในการต่อสู้กับบาปท่านยังมิได้ต้านทานจนถึงกับต้องหลั่งเลือดเลยท่านลืมคำเตือนที่พระเจ้าตรัสกับท่านในฐานะที่เป็นบุตรแล้วหรือลูกเอ๋ยอย่าดูถูกการเฆี่ยนตีสั่งสอนขององค์พระผู้เป็นเจ้าอย่าท้อถอยเมื่อพระองค์ทรงตำหนิเจ้าเพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเฆี่ยนตีสั่งสอนผู้ที่พระองค์ทรงรักและทรงเฆี่ยนตีทุกคนที่ทรงรับไว้เป็นบุตร"
แม้จะต้องถูกขัดเกลา เหลาเราให้โตขึ้นจากความอ่อนแอ
แม้จะต้องถูกปรับเปลี่ยน เพื่อให้เราเรียนรู้จากความตกต่ำของบาป
ไม่ควร ท้อใจ หรือ น้อยอกน้อยใจ
เพราะ วิธีการของพระเจ้า เพื่อจะ "ยกเรา" จากบาป จะชำระขัดเกลาเราจากความอ่อนแอ ให้เรามีประสบการณ์ ภูมิคุ้มกัน จะเป็นเป็นบุคคลที่ใฝ่หาความก้าวหน้าจากความดีอย่างยั่งยืน มากกว่า ล้มๆ ลุกๆ ข้ามๆ เป็นไปเป็นมาอย่างนี้ ไม่เป็น ความดีที่ยั่งยืน เป็นแค่ความดีเฉพาะหน้า
