วันอังคารที่ 9 สิงหาคม
สัปดาห์ที่ 19 เทศกาลธรรมดา
บทอ่าน อสค 2:8-3:4 / มธ 18:1-5,10,12-14
การที่สานุศิษย์ได้ถามถึงการเป็นใหญ่ในสวรรค์เป็นคำถามที่ดี เพราะสอดคล้องกับพระวาจาของพระเยซูเจ้า ที่บอกว่าผู้ใดที่ถือตามบทบัญญัติและสอนผู้อื่นให้ปฏิบัติด้วย จะได้ชื่อว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในอาณาจักรสวรรค์ (มธ 5:19)
คำว่า “เป็นผู้ยิ่งใหญ่” ในความหมายที่บรรดาสานุศิษย์ต้องการ คือ การมีอำนาจ การมีพละกำลัง แต่พระเยซูเจ้าทรงต้องการที่จะเปลี่ยนความคิดของพวกท่านให้ถูกต้อง โดยนำเด็กมาเป็นตัวอย่าง และเน้นว่าคนที่ต้องการเป็นใหญ่ จะต้องทำตัวเหมือนเด็ก “ถ้าพวกท่านไม่กลับเป็นเหมือนเด็กเล็กๆท่านจะเข้าพระอาณาจักรสวรรค์ไม่ได้เลย”
ในสมัยพระเยซูเจ้า เด็กเป็นเครื่องหมายของความต่ำต้อย ของความไม่สำคัญ และของความสุภาพถ่อมตน เมื่อบรรดาสานศิษย์ได้ถามเรื่องใครจะเป็นใหญ่ในเมืองสวรรค์นั้น พวกท่านได้สมมุติเมืองสวรรค์เป็นวงกลม พวกท่านคือคนที่ยืนอยู่ในวงกลมวงนั้น และยังต้องการรู้อีกว่า ใครจะเป็นใหญ่ที่สุดในวงกลมนั้น แต่พระเยซูเจ้ากลับคิดตรงกันข้ามกับพวกท่าน เมื่อพระองค์ได้กล่าวว่า คนที่เป็นใหญ่ที่สุด หาใช่คนที่อยู่ในวงกลมไม่ แต่เป็นเด็กเล็กๆที่อยู่นอกวงกลม ที่ไม่มีความสำคัญ ที่ไม่อยู่ในสายตาของใคร ที่เป็นคนอ่อนแอ ที่เป็นคนที่ช่วยตัวเองไม่ได้
...“พระองค์จะต้องทรงยิ่งใหญ่ขึ้น ส่วนข้าพเจ้าจะต้องด้อยลง ”(ยน 3:30)...”เพราะบุตรแห่งมนุษย์มิได้มาเพื่อให้ผู้อื่นรับใช้ แต่มาเพื่อรับใช้ผู้อื่น และมอบชีวิตของตนเป็นสินไถ่เพื่อมวลมนุษย์“(มก 10:45)
“ข้าแต่พระเยซูเจ้าผู้น่ารักยิ่ง พระองค์ทรงทราบทุกสิ่ง พระองค์ทรงทำได้ทุกสิ่ง ลูกทราบดีว่าลูกต้องวางใจในพระองค์ ขณะที่ลูกมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ ลูกต้องขึ้นต่อพระองค์ โปรดช่วยลูกให้ตอบปัญหาต่างๆ
โปรดมาช่วยเวลาที่ลูกมีความสงสัย โปรดนำทางลูก เมื่อลูกต้องพยายามต่อสู้ดิ้นรนกับความยากลำบากในชีวิต
ข้าแต่พระเยซูเจ้า จงช่วยลูก เมื่อลูกหลงทาง จงบรรเทาใจลูก เมื่อลูกเสียใจ จงบำบัดรักษาลูก เมื่อลูกป่วยไข้ จงอภัยให้ลูก เมื่อลูกทำบาป และขอพระองค์ได้โปรดรักลูกอีกครั้งหนึ่ง
อาแมน
