เราต้องใช้พระวาจาของพระเจ้าสนทนากับพระองค์

24.      พระวาจาของพระเจ้านำเราแต่ละคนให้สนทนากับองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าที่ตรัสกับเราทรงสอนเราว่าจะต้องสนทนากับพระองค์อย่างไร. ก่อนอื่นใด เราคิดถึงหนังสือเพลงสดุดีที่พระเจ้าประทานพระวาจาเพื่อนำเราไปพบพระองค์ วางชีวิตของเราเฉพาะพระพักตร์เพื่อสนทนากับพระองค์ และดังนี้จึงเปลี่ยนแปลงชีวิตของเราให้มุ่งไปหาพระองค์[1] ในเพลงสดุดีเราพบความรู้สึกต่างๆที่มนุษย์มีประสบการณ์ได้ ถูกจัดไว้อย่างชาญฉลาดเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า เช่นความยินดีและความเจ็บปวด ความกังวลและความหวัง ความกลัวและตกใจ พร้อมกับเพลงสดุดีใจของเรายังคิดถึงข้อความอื่นๆอีกนับไม่ถ้วนในพระคัมภีร์ ที่แสดงให้เห็นว่ามนุษย์เราอาจใช้คำภาวนาอ้อนวอนเพื่อเข้าหาพระเจ้าได้อย่างไร (เทียบ อพย 33:12-16) โดยขับร้องฉลองชัย (เทียบ อพย 15) หรือร้องคร่ำครวญในการปฏิบัติภารกิจของตน (เทียบ ยรม 20:7-18) โดยวิธีนี้ถ้อยคำที่มนุษย์ทูลพระเจ้าก็ยังเป็นพระวาจาของพระเจ้าด้วย เป็นการย้ำว่าการเปิดเผยของคริสตศาสนามีลักษณะเป็นการเสวนา[2] และความเป็นอยู่ทั้งหมดของมนุษย์ก็เป็นการเสวนากับพระเจ้า ซึ่งตรัสและทรงฟัง ซึ่งทรงเรียกและชี้นำชีวิตของเรา ที่นี่พระวาจาของพระเจ้าเปิดเผยว่าการเรียกของพระเจ้าครอบคลุมความเป็นอยู่ทั้งหมดของมนุษย์[3]

[1] Cfr Benedictus XVI, Allocutio Lutetiae Parisiorum ad viros culturae deditos apud Collegium a Bernadinis (12 Septembris 2008): AAS 100 (2008), 721-730.

[2] Cfr Propositio 4.

[3] Cfr Relatio post disceptationem, 12.