วันเสาร์ที่ 31 ธันวาคม 2016
วันที่เจ็ดในเทศกาลพระคริสตสมภพ
บทอ่าน 1ยน 2:18-21/ ยน 1:1-18
พระศาสนจักรถือว่านักบุญยอห์น อัครสาวก เป็นอัครสาวกองค์สุดท้ายของสมัยอัครสาวก ท่านเป็นบุคคลที่เป็นประจักษ์พยานที่แท้จริง และเป็นศูณย์รวมของชีวิตและคำสั่งสอนของพระเยซูเจ้า
ขณะที่อัครสาวกอื่นๆได้สิ้นชีวิตไปทีละคน ก็ปรากฏว่า มีบุคคลที่ตั้งตัวเป็นปฏิปักษ์และต่อต้านคำสั่งสอนของพระเยซูเจ้าเพิ่มขี้นเรื่อยๆ จนทำให้สมาชิกบางคนในกลุ่มคริสตชน ได้หลงผิดเชื่อในคำสั่งสอนที่บิดเบือน คำถาม คือ บรรดาคริสตชนจะยังคงยืนหยัดในความเชื่อที่ถูกต้อง ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายได้อย่างไร?
ในปัจจุบันนี้บรรดาคริสชน จะยังคงมีความเชื่อและซื่อสัตย์ในคำสั่งสอนของพระเยซูเจ้า เหมือนกับสมัยอัครสาวกหรือไม่? จดหมายของนักบุญยอห์นจึงเปรียบเสมือนแนวทาง เพื่อช่วยให้คริสตชนสามารถปฏิตัวได้อย่างถูกต้อง และไม่หลงผิดไป ท่านเคยกล่าวว่า “ข้าพเจ้าเขียนมาถึงท่านทั้งหลาย มิใช่เพราะท่านไม่รู้ความจริง แต่เพราะท่านรู้ความจริงแล้ว และรู้ด้วยว่า ความเท็จมิได้มาจากความจริงเลย” (1ยน 2:21)
เรากำลังเดินทางมายังวันสุดท้าย ซึ่งเปรียบเหมือน”ชั่วโมงสุดท้ายของปี”ขณะเดียวกันปีใหม่กำลังเปิดรับเรา โดยที่เราไม่แน่ใจว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้างในปีใหม่นี้
สิ่งที่จะช่วยให้เราก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างดี คือ การดำเนินชีวิตตามคุณค่าของพระวรสาร และเชื่อฟังคำสั่งสอนของพระศาสนจักร ภายใต้การนำของพระสันตะปาปา และผ่านการหล่อเลี้ยงวิญญาณ โดยรับศีลศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ อย่างที่นักบุญยอห์น แห่งไม้กางเขนที่เคยกล่าวว่า” คริสตชนเปรียบเหมือนเปลวไฟที่ลุกร้อน ถ้าเปลวไฟนี้แยกตัวเองจากสมาชิกของกลุ่มคริสตชนแล้ว ในไม่ช้าความมืดอันหนาวเย็นของเวลากลางคืน จะบดบังความร้อนและแสงสว่าง จนทำให้ชีวิตเหลือแต่ความว่างเปล่าอย่างเดียว”
ขอสรุปด้วยพระดำรัสของพระสันตะปาปาฟรังซิส ที่ได้ตรัสกับพวกเด็กว่า “พ่อขอเชิญเด็กๆ ทุกคนให้รู้จักแบ่งปันความชื่นชมยินดีให้กับปู่ย่าตายาย รวมถึงผู้อาวุโสทุกคน เพราะพวกท่านเปี่ยมด้วยปรีชาญาณของชีวิต ดังนั้น การบ้านวันนี้ก็คือจงกลับไปพูดคุยกับปู่ย่าตายาย ไปถามคำถามอะไรพวกท่านก็ได้
เพราะพวกท่านมีความทรงจำต่อเรื่องราวในอดีต นี่คือประสบการณ์ทรงชีวิต และยังเป็นของขวัญล้ำค่าที่จะช่วยพวกลูกในการดำเนินชีวิตอีกด้วย”
