"จงยึดพระวาจาแห่งชีวิตมั่นไว้" (ฟป. 2:16)

คำประกาศพระวาจากล่าวโทษกรุงบาบิโลนa

          50. 1พระวาจาที่พระยาห์เวห์ตรัสกล่าวโทษกรุงบาบิโลน กล่าวโทษแผ่นดินของชาวเคลเดียผ่านทางประกาศกเยเรมีย์

กรุงบาบิโลนจะถูกทำลายและอิสราเอลจะได้รับอิสรภาพ

            2จงประกาศให้นานาชาติได้ยิน

จงยกสัญญาณขึ้นและป่าวประกาศ

อย่าปิดบังเรื่องนี้เลย จงพูดว่า

“กรุงบาบิโลนถูกยึดแล้ว

เทพเบลต้องอับอาย

รูปของเทพมาร์ดุ๊กแตกสลายb

รูปเคารพต่างๆของกรุงบาบิโลนต้องอับอาย

บรรดารูปน่ารังเกียจถูกทำลาย”

3เพราะชนชาติหนึ่งขึ้นมาจากทิศเหนือเพื่อโจมตีเมืองนี้

ทำให้แผ่นดินของเมืองนี้เป็นที่ร้าง

จะไม่มีผู้ใดอาศัยที่นั่นอีก

ทั้งมนุษย์และสัตว์จะหนีไปหมด

4ในวันเหล่านั้นและในเวลานั้น

- พระยาห์เวห์ตรัส -

ประชากรอิสราเอลและประชากรยูดาห์cจะมาพร้อมกัน

เดินร้องไห้และแสวงหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน

5เขาจะถามหาทางไปยังศิโยนและหันหน้าไปทางเมืองนั้น

พูดว่า “มาเถิด เราจงรวมเป็นหนึ่งเดียวกับพระยาห์เวห์d

โดยทำพันธสัญญานิรันดร ซึ่งจะไม่ถูกลืมเลย”

6ประชากรของเราเป็นเหมือนฝูงแพะแกะที่หลงทาง

ผู้เลี้ยงของเขาพาเขาให้หลงทางไป

ภูเขาทำให้เขาหลงทาง

เขาเดินจากภูเขาลูกหนึ่งไปถึงเนินเขาอีกลูกหนึ่ง

เขาลืมคอกของตน

7ทุกคนที่พบเขาก็กินเขา

และศัตรูของเขาพูดว่า

“เราไม่มีความผิด

เพราะเขาได้ทำบาปผิดต่อพระยาห์เวห์ที่พำนักแห่งความยุติธรรม

ผิดต่อพระยาห์เวห์ความหวังของบรรพบุรุษ”

8จงหนีจากกรุงบาบิโลน

จงออกไปจากแผ่นดินของชาวเคลเดียe

และเป็นเหมือนแพะเพศผู้ซึ่งนำหน้าฝูงแพะแกะ

9เพราะดูซิ เราจะปลุกชนชาติใหญ่กลุ่มหนึ่งจากทิศเหนือ

ให้มารวมกันโจมตีกรุงบาบิโลน

เขาทั้งหลายจะตั้งแนวรบเข้ามาโจมตีเมืองนี้ซึ่งจะถูกยึด

ลูกธนูของเขาทั้งหลายเป็นเหมือนลูกธนูของนักรบชำนาญศึก

ที่ไม่เคยพลาดเป้า

10แคว้นเคลเดียจะถูกปล้น

ทุกคนที่ปล้นจะมีความพอใจ

- พระยาห์เวห์ตรัส -

 

11ท่านทั้งหลายที่ปล้นมรดกของเราเอ๋ย

จงยินดีและร่าเริงเถิด

จงโลดเต้นเหมือนโคสาวบนทุ่งหญ้าf

จงเปล่งเสียงเหมือนม้าพันธุ์เพศผู้เถิด

12มารดาของท่านต้องอับอายมาก

หญิงที่ให้กำเนิดท่านได้รับความอดสู

บัดนี้กรุงบาบิโลนจะเป็นชนชาติสุดท้าย

เป็นถิ่นทุรกันดาร เป็นแผ่นดินแห้งแล้ง และเป็นที่ร้าง

13เมืองนั้นจะไม่มีผู้อาศัย

จะเป็นที่ร้างอย่างที่สุด

เพราะพระพิโรธของพระยาห์เวห์

ทุกคนที่ผ่านกรุงบาบิโลนจะประหลาดใจ

และเมื่อเห็นการถูกทำลายเช่นนี้

ก็จะส่งเสียงแสดงความหวาดกลัว

14ท่านทั้งหลายที่โก่งคันธนู

จงตั้งแถวเข้าโจมตีกรุงบาบิโลนเถิด

จงล้อมเมือง จงยิงธนูใส่เมืองนี้ อย่าเสียดายลูกธนู

เพราะเมืองนี้ได้ทำบาปผิดต่อพระยาห์เวห์

15จงเปล่งเสียงโห่ร้องเข้าโจมตีจากทุกด้าน

กรุงบาบิโลนยอมแพ้แล้ว

ป้อมปราการล้มลง กำแพงเมืองก็ถูกทำลาย

เพราะนี่เป็นการลงโทษของพระยาห์เวห์

จงลงโทษเมืองนี้

จงทำกับกรุงบาบิโลนเหมือนกับที่เมืองนี้เคยทำกับผู้อื่นเถิด

16จงกำจัดผู้หว่านให้หมดสิ้นไปจากกรุงบาบิโลน

จงกำจัดผู้ถือเคียวในฤดูเก็บเกี่ยว

แต่ละคนจงกลับไปยังชนชาติของตน

แต่ละคนจงหนีไปยังแผ่นดินของตน

ให้พ้นจากดาบของผู้เบียดเบียนข่มเหงเถิด

17อิสราเอลเป็นเหมือนแกะพลัดฝูง

ที่ถูกสิงโตตามล่า

แต่เดิมกษัตริย์แห่งอัสซีเรียได้กินเขา ต่อมากษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนได้เคี้ยวกระดูกของเขา 18ดังนั้น พระยาห์เวห์จอมจักรวาล พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสว่า ดูซิ เราจะลงโทษกษัตริย์แห่งบาบิโลนและแผ่นดินของเขา ดังที่เราได้ลงโทษกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย

19เราจะนำอิสราเอลกลับไปยังทุ่งหญ้าของเขา

และเขาจะหากินอยู่บนภูเขาคารเมลและในแคว้นบาชาน

เขาจะกินอิ่มบนเนินเขาเอฟราอิมและในแคว้นกีเลอาดg

20ในวันเหล่านั้นและในเวลานั้น

- พระยาห์เวห์ตรัส -

ผู้แสวงหาความผิดของอิสราเอลจะหาความผิดไม่ได้เลย

ผู้แสวงหาบาปของยูดาห์ก็จะหาบาปไม่พบ

เพราะเราจะให้อภัยแก่ผู้ที่เราปล่อยให้รอดชีวิต

ประกาศกประกาศให้ชาวกรุงเยรูซาเล็มรู้ว่ากรุงบาบิโลนจะถูกทำลาย

21จงยกทัพขึ้นไปโจมตีแผ่นดินเมราธาอิม

จงโจมตีเมืองนี้และผู้อาศัยในแคว้นเปโขดhเถิด

จงฆ่าและทำลายล้างเขาให้หมดสิ้นi

- พระยาห์เวห์ตรัส -

จงทำทุกอย่างตามที่เราได้สั่งท่าน

22เสียงสงครามอยู่ในแผ่นดิน

และการทำลายใหญ่หลวงก็อยู่ในนั้น

23เป็นไปได้หรือที่ค้อนทุบแผ่นดินทั้งหมด

ต้องถูกทุบจนแหลกเป็นชิ้นๆ

เป็นไปได้หรือที่กรุงบาบิโลนกลายเป็นที่น่าสยดสยอง

ในบรรดาชนชาติทั้งหลาย

24กรุงบาบิโลนเอ๋ย เราได้วางบ่วงแร้วดักเจ้า

และเจ้าก็ติดบ่วงนั้นโดยไม่รู้ตัว

เจ้าถูกพบและถูกจับ

เพราะเจ้าได้ต่อสู้กับพระยาห์เวห์

25พระยาห์เวห์ทรงเปิดคลังอาวุธของพระองค์

ทรงนำอาวุธแสดงพระพิโรธออกมา

เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์จอมจักรวาล

ทรงมีพระราชกิจที่จะต้องทำ

ในแผ่นดินของชาวเคลเดีย

26จงมาโจมตีกรุงบาบิโลนจากทุกทิศj

จงเปิดยุ้งฉางทั้งหลายของเมือง

จงกองทุกสิ่งไว้เหมือนกองข้าว

จงทำลายทุกสิ่งให้หมดสิ้น

อย่าให้มีอะไรเหลืออยู่เลย

27จงฆ่าชายฉกรรจ์ทุกคนเหมือนนำโคเพศผู้ไปยังโรงฆ่าสัตว์

วิบัติจงเกิดแก่เขาทุกคน

เพราะวันเวลามาถึงแล้ว

เวลาที่เขาจะต้องรับโทษ

28ฟังซิ ผู้ที่หนีและรอดชีวิตจากแผ่นดินบาบิโลน

มาประกาศที่ศิโยนว่า

พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเราทรงลงโทษกรุงบาบิโลนแล้ว

เป็นการแก้แค้นแทนพระวิหารของพระองค์

ความหยิ่งผยองของกรุงบาบิโลนk

          29จงเรียกนักธนูมาต่อสู้กับกรุงบาบิโลน

ท่านทั้งหลายที่โก่งธนู จงตั้งค่ายรอบเมืองนี้

อย่าให้ผู้ใดหนีรอดพ้นไปได้

จงตอบสนองตามการกระทำของเมืองนี้

จงทำกับเมืองนี้ตามที่เมืองนี้เคยทำกับผู้อื่น

เพราะเมืองนี้หยิ่งผยองกับพระยาห์เวห์

พระผู้ศักดิ์สิทธิ์แห่งอิสราเอล

30ดังนั้น บรรดาชายหนุ่มจะล้มลงในลานสาธารณะ นักรบทุกคนจะถูกทำลายในวันนั้น – พระยาห์เวห์ตรัส –

31บาบิโลนผู้หยิ่งผยองเอ๋ย ดูซิ เราเป็นศัตรูกัน

- พระยาห์เวห์ตรัส -

เพราะวันเวลาของเจ้ามาถึงแล้ว

เป็นเวลาที่เราจะลงโทษเจ้า

32ผู้หยิ่งผยองจะสะดุดและล้มลง

จะไม่มีผู้ใดพยุงเขาให้ลุกขึ้นได้

เราจะจุดไฟเผาเมืองต่างๆของบาบิโลน

ไฟจะกินทุกสิ่งที่อยู่โดยรอบ

พระยาห์เวห์ทรงช่วยอิสราเอลให้รอดพ้น

            33พระยาห์เวห์จอมจักรวาลตรัสดังนี้

“ประชากรอิสราเอลถูกข่มเหง

ประชากรยูดาห์ก็พลอยถูกข่มเหงพร้อมกันด้วย

ผู้ที่จับเขาไปเป็นเชลยยึดเขาไว้

ไม่ยอมปล่อยให้เป็นอิสระ

34พระผู้ไถ่ของเขาทั้งหลายทรงพลัง

พระนามของพระองค์คือพระยาห์เวห์จอมจักรวาล

พระองค์ทรงสู้คดีแทนเขาจนชนะ

เพื่อประทานความสงบแก่แผ่นดิน

แต่ประทานความวุ่นวายแก่ผู้อาศัยที่กรุงบาบิโลน”

35ดาบอยู่เหนือชาวเคลเดียแล้ว – พระยาห์เวห์ตรัส –

เหนือผู้อาศัยที่กรุงบาบิโลน

เหนือบรรดาเจ้านายและผู้มีปรีชา

36ดาบจงอยู่เหนือบรรดาหมอดู

ให้เขาพูดจาไร้เหตุผล

ดาบจงอยู่เหนือบรรดาชายฉกรรจ์

ให้เขาหวาดกลัว

37ดาบจงอยู่เหนือบรรดาม้าและรถศึก

อยู่เหนือชนชาติต่างๆที่อยู่ในเมืองนั้น

ให้เขาทั้งหลายเป็นเหมือนผู้หญิง

ดาบจงอยู่เหนือทรัพย์สมบัติทั้งสิ้นของเมืองนี้

ให้ทรัพย์สมบัติเหล่านี้ถูกปล้น

38ความแห้งแล้งจงอยู่เหนือห้วงน้ำทุกแห่งของเมืองนี้

ให้น้ำแห้งไป

เพราะบาบิโลนเป็นแผ่นดินแห่งรูปเคารพต่างๆ

รูปน่ากลัวเหล่านี้ทำให้เขาเป็นบ้า

39ดังนั้น สัตว์ป่าและสุนัขจิ้งจอกจะอาศัยอยู่ในกรุงบาบิโลน

นกกระจอกเทศจะมาอยู่ที่นั่น

จะไม่มีผู้คนมาอาศัยอยู่ในเมืองนี้อีก

จะไม่มีผู้อาศัยในเมืองนี้ตลอดไป

40เมื่อพระเจ้าทรงทำลายเมืองโสโดม เมืองโกโมราห์

และเมืองใกล้เคียงอื่นๆฉันใด

- พระยาห์เวห์ตรัส -

ก็จะไม่มีผู้ใดมาอาศัยอยู่ที่นั่น

จะไม่มีมนุษย์คนใดมาพำนักอยู่ที่นั่นอีกฉันนั้น

ศัตรูผู้รุกรานจากทิศเหนือl

          41ดูซิ ชนชาติหนึ่งมาจากทิศเหนือ

ชนชาติใหญ่พร้อมกับกษัตริย์หลายองค์

จะลุกขึ้นมาจากปลายแผ่นดิน

42เขาทั้งหลายจะถือคันธนูและหอก

เขาโหดร้าย ไม่สงสารผู้ใด

เสียงของเขาเหมือนเสียงคำรามของทะเล

เขาขี่ม้า

รวมพลังกันเหมือนคนเดียว

พร้อมจะสู้กับเจ้า ธิดาแห่งบาบิโลน

43กษัตริย์แห่งบาบิโลนทรงได้ยินข่าวนี้

พระหัตถ์ก็อ่อนเปลี้ย

ความกังวลจับพระองค์ไว้

เป็นความเจ็บปวดเหมือนหญิงที่กำลังคลอดบุตร

44ดูซิ สิงโตขึ้นมาจากป่าแห่งแม่น้ำจอร์แดน

เข้าโจมตีฝูงแกะในทุ่งหญ้าเขียวชอุ่มฉันใด

เราก็จะทำให้ชาวบาบิโลนต้องหนีจากแผ่นดินของตนอย่างฉับพลันฉันนั้น

และจะแต่งตั้งผู้ที่เราเลือกสรรให้ปกครองแผ่นดินนั้น

เพราะใครเล่าเป็นเหมือนเรา

ใครเล่าจะเรียกเราไปสู้คดี

ผู้เลี้ยงแกะคนใดเล่าจะยืนหยัดต่อต้านเราได้

45ดังนั้น จงฟังแผนงาน

ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงกระทำเพื่อปรักปรำกรุงบาบิโลน

และจงฟังพระประสงค์ที่ทรงดำริ

ต่อสู้กับแผ่นดินของชาวเคลเดีย

แม้แกะตัวเล็กๆจากฝูงก็จะถูกลากไปอย่างแน่นอน

ทุ่งหญ้าของเขาจะกลายเป็นที่ร้างอย่างแน่นอน

46แผ่นดินจะสั่นสะเทือนเพราะเสียงที่กรุงบาบิโลนถูกยึด

และเสียงคร่ำครวญของเมืองนี้จะได้ยินในหมู่ชนชาติต่างๆ

50 a คำประกาศพระวาจาต่อไปนี้มีความคิดหลักอยู่ 2 ประการ คือ (1) การล่มสลายของอาณาจักรบาบิโลน  และ (2) การที่ชาวยิวจะได้กลับมาจากการถูกเนรเทศ – ประกาศกเยเรมีย์มีความหวังเกี่ยวกับเหตุการณ์ทั้งสองนี้ แม้ว่าเหตุการณ์เหล่านี้จะยังไม่เกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้ – ดู 27:7; 29:10,28 – ที่ตรงนี้ เช่นเดียวกับในภาคสองของหนังสืออิสยาห์ การล่มสลายของกรุงบาบิโลน (ในปี 539 ก.ค.ศ.) ถูกกล่าวถึงเหมือนกับว่าจะเกิดขึ้นในไม่ช้า

b “เทพเบล” – “เบล” แปลว่า “เจ้านาย” (เทียบคำ “บาอัล”) เป็นนามตามปรกติของเทพมาร์ดุ๊ก (หรือ “เมโรดัค”) หัวหน้าเทพของชาวบาบิโลน – ดู 51:44; อสย 46:1; บรค 6:40; ดนล บทที่ 14.

c ที่นี่ เช่นเดียวกับในข้อ 33 และ 51:5 ผู้คัดลอกคงเป็นผู้เสริมคำว่า “ยูดาห์” เข้ามาควบคู่กับ “อิสราเอล” – เทียบข้อความคล้ายกันใน 31:31 – อันที่จริงไม่จำเป็นต้องเสริมวลีนี้เลย เพราะที่ตรงนี้ คำว่า “อิสราเอล” ก็หมายถึงประชากรของพระเจ้าทั้งหมดอยู่แล้ว

d “เราจงรวมเป็นหนึ่งเดียวกับ” – ตามต้นฉบับภาษาซีเรียค – ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “เขาทั้งหลายจะถูกรวมกับ”

e “จงออกไป” – ตาม qere และสำนวนแปลโบราณต่างๆ – ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “เขาทั้งหลายจะออกไป”

f “(โคสาว)ในทุ่งหญ้า” – ตามต้นฉบับภาษากรีก – ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “(โคสาว)เหยียบย่ำ”

g แคว้นกีเลอาดและบาชานทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนมีชื่อเสียง เพราะมีทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์อุดมสมบูรณ์ – ดู กดว บทที่ 32; อมส 4:1 เชิงอรรถ a; มคา 7:14 – “ภูเขาคาร์แมล” (“คาร์แมล” แปลว่า “สวนผลไม้”) และ “เนินเขาที่มีป่าปกคลุมของเอฟราอิม” (ดู ยชว 17:18) ก็นับได้ว่าเป็นภาพของพื้นที่อุดมสมบูรณ์น่าอยู่อาศัยสำหรับผู้กลับมาจากแดนเนรเทศเหล่านี้

h พระเจ้าทรงบัญชาให้เข้าโจมตีกรุงบาบิโลน – คำว่า “เมราธาอิม” เท่ากับคำภาษาบาบิโลน “maratu” ซึ่งแปลว่า “หนองน้ำ” หมายถึงดินแดนที่แม่น้ำไทกริสและยูเฟรติสไหลลงสู่อ่าวเปอร์เซีย – “เปโขด” (อสค 23:23) เป็นชื่อของประชาชนทางทิศตะวันออกของกรุงบาบิโลน

i “ให้หมดสิ้น” – ตามตัวอักษรว่า “จนคนสุดท้าย” ตามสำนวนแปลโบราณภาษาอาราเมอิกหรือ Targum – ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “ตามหลังพวกเขา”

j “จากทุกทิศ” – ความหมายไม่ชัดเจน – คำที่ใช้โดยปรกติแปลว่า “ปลาย” หรือ “เขตแดน” – แต่หลายครั้งยังมีความหมายอีกว่า “ทั้งหมด” (“ไม่มีเว้น” – “จากทุกทิศ”)

k “ความหยิ่งผยอง” คือบาปการตีค่าตนเองมากเกินไป (= hubris ในภาษากรีก) – เทียบ ปฐก บทที่ 3; 11:1-9; อสย 14:12-13; อสค บทที่ 28; อมส บทที่ 4.

l คำประกาศพระวาจาตอนนี้ถูกนำมาใช้อีกกับกรุงบาบิโลนว่าจะถูกคุกคามจากศัตรูที่มาจากทิศเหนือ – แต่เดิมประกาศกประกาศพระวาจาเหล่านี้เป็นการกล่าวโทษอาณาจักรยูดาห์ (6:22-24) และแคว้นเอโดม (49:19-21).

เช้าวันใหม่ใส่ใจพระวาจา

Lectio Divina-Daily 2022

Sinapis เมล็ดพันธุ์แห่งพระวาจา

เช้าวันเสาร์เราคิดถึงพระวาจา

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

Video อบรมพระคัมภีร์

ความรู้พื้นฐานพระคัมภีร์และหนังสือปฐมกาล

หนังสืออพยพและเลวีนิติ

หนังสือกันดารวิถีและเฉลยธรรมบัญญัติ

หนังสือโยชูวา ผู้วินิจฉัยและนางรูธ

หนังสือซามูแอล ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศาวดาร เอสราและเนหะมีย์

หนังสือโทบิต ยูดิธ เอสเธอร์และมัคคาบี 1 และ 2

ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับประกาศกและประกาศกอาโมส

หนังสือประกาศกโฮเชยาและมีคาห์

หนังสือประกาศกอิสยาห์

หนังสือประกาศกโยนาห์และประกาศกเศฟันยาห์

หนังสือประกาศกนาฮูมและฮาบากุก

หนังสือประกาศกเยเรมีห์-เพลงคร่ำครวญ-บารุค

หนังสือประกาศกเอเสเคียลและดาเนียล

บทเทศน์บนภูเขา มธ. 5-7

พระวรสารนักบุญมัทธิว 10,13,18

พระวรสารนักบุญมาระโก

หนังสือกิจการอัครสาวก