"จงยึดพระวาจาแห่งชีวิตมั่นไว้" (ฟป. 2:16)

ภารกิจสุดท้ายของประกาศกเยเรมีย์

       44. 1พระยาห์เวห์ตรัสกับประกาศกเยเรมีย์ เกี่ยวกับชาวยูดาห์ทุกคนที่อยู่ในแผ่นดินอียิปต์ คือที่เมืองมิกดล เมืองทาปานเหส เมืองเมมฟิสและแคว้นปัทโรสa ว่า 2“พระยาห์เวห์จอมจักรวาล พระเจ้าแห่งอิสราเอล ตรัสว่า ท่านทั้งหลายได้เห็นหายนะต่างๆที่เราส่งมาเหนือกรุงเยรูซาเล็ม และเหนือบรรดาเมืองแห่งยูดาห์แล้ว ดูซิ ทุกวันนี้ เมืองเหล่านี้เป็นเมืองร้าง ไม่มีผู้อาศัย 3เพราะความชั่วซึ่งเขาทำ ได้ยั่วยุเราให้โกรธ โดยเผาเครื่องหอมและรับใช้เทพเจ้าอื่น ซึ่งทั้งเขา ท่านทั้งหลาย และบรรพบุรุษ ไม่รู้จัก 4เราเคยส่งบรรดาประกาศกผู้รับใช้ของเรามาพบท่านครั้งแล้วครั้งเล่าให้บอกว่า ‘อย่าทำสิ่งน่าสะอิดสะเอียนซึ่งเราเกลียดนี้เลย’ 5แต่เขาไม่ฟัง ไม่เงี่ยหูฟัง ไม่ยอมละทิ้งความชั่วของตน ไม่เลิกเผาเครื่องหอมถวายเทพเจ้าอื่น 6ความขุ่นเคืองและความโกรธของเราจึงตกลงมาเผาผลาญเมืองต่างๆแห่งยูดาห์ และถนนของกรุงเยรูซาเล็ม ทำให้กลายเป็นสิ่งปรักหักพังและเป็นที่ร้างดังที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ 7บัดนี้ พระยาห์เวห์จอมจักรวาล พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสว่า ‘ทำไมท่านทั้งหลายจึงทำร้ายตนเองอย่างใหญ่หลวง ทำให้ทั้งชายและหญิง เด็กและทารก ถูกทำลายล้างจากหมู่ชาวยูดาห์ จนท่านไม่มีผู้ใดรอดชีวิตเลย 8ทำไมท่านทั้งหลายจึงยั่วยุเราให้โกรธด้วยกิจการของท่าน ไปเผาเครื่องหอมถวายเทพเจ้าอื่นในแผ่นดินอียิปต์ที่ท่านมาพำนักอยู่ จนต้องถูกทำลายล้างและกลายเป็นที่สาปแช่ง เป็นที่เยาะเย้ยในหมู่ชนชาติต่างๆของแผ่นดิน 9ท่านทั้งหลายลืมกิจการชั่วของบรรพบุรุษ ของบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์ และของบรรดาเจ้านายb กิจการชั่วของท่านและภรรยา ที่ทุกคนทำในแผ่นดินยูดาห์และตามถนนของกรุงเยรูซาเล็ม 10จนถึงวันนี้ เขาทั้งหลายก็ยังไม่เกรงกลัวหรือสำนึกผิด เขาไม่ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติและข้อกำหนดที่เราให้ไว้ต่อหน้าท่านและบรรพบุรุษ’ 11พระยาห์เวห์จอมจักรวาล พระเจ้าแห่งอิสราเอลจึงตรัสดังนี้ ‘ดูซิ เรามุ่งมั่นจะนำหายนะมาสู่ท่านและจะทำลายล้างยูดาห์ให้สิ้นซาก 12เราจะกำจัดชาวยูดาห์ที่เหลืออยู่และตั้งใจมาที่แผ่นดินอียิปต์เพื่อพำนักอยู่ที่นั่น เขาจะตายในแผ่นดินอียิปต์ จะถูกฆ่าด้วยดาบ และจะตายเพราะการขาดแคลนอาหาร ทุกคนทั้งผู้น้อยและผู้ใหญ่ จะตายด้วยดาบและด้วยการขาดแคลนอาหาร จะกลายเป็นที่สาปแช่ง เป็นที่น่าสยดสยอง เป็นขี้ปากและเป็นที่เยาะเย้ย 13เราจะลงโทษผู้ที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินอียิปต์ ดังที่เราได้ใช้ดาบ การขาดแคลนอาหาร และโรคระบาด ลงโทษกรุงเยรูซาเล็ม 14ในหมู่ชาวยูดาห์ที่เหลืออยู่และมาพำนักในแผ่นดินอียิปต์ จะไม่มีผู้ใดหนีเอาชีวิตรอดกลับไปยังแผ่นดินยูดาห์ที่เขาปรารถนาจะกลับไปอาศัยอยู่ เขาจะไม่กลับไปอีก นอกจากผู้ลี้ภัยบางคนเท่านั้น’”

          15แล้วชายทุกคนที่รู้ว่าภรรยาของตนได้เผาเครื่องหอมถวายเทพเจ้าอื่น หญิงทุกคนที่ยืนอยู่ที่นั่นเป็นกลุ่มใหญ่ และประชาชนทุกคนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินอียิปต์ที่ปัทโรส ตอบเยเรมีย์ว่า   16“เราไม่ต้องการฟังวาจาที่ท่านพูดกับเราในพระนามของพระยาห์เวห์ 17แต่เราจะทำทุกอย่างที่เราได้บนไว้ คือเผาเครื่องหอมถวายเทพีราชินีแห่งสวรรค์c และเทเครื่องดื่มถวายแด่พระนาง ดังที่เราเคยทำ ทั้งพวกเราและบรรพบุรุษ บรรดากษัตริย์และเจ้านายของเรา ในหัวเมืองยูดาห์และตามถนนที่กรุงเยรูซาเล็ม เวลานั้นเรามีอาหารอุดมสมบูรณ์ อยู่อย่างเป็นสุข และไม่พบเคราะห์ร้ายเลย 18ตั้งแต่ที่เราเลิกเผาเครื่องหอมถวายเทพีราชินีแห่งสวรรค์ เลิกเทเครื่องดื่มถวายแด่พระนาง เราก็ขาดทุกอย่าง และต้องตายด้วยดาบและการขาดแคลนอาหาร” 19พวกผู้หญิงยังพูดต่อไปdว่า “เมื่อพวกเราเผาเครื่องหอมถวายเทพีราชินีแห่งสวรรค์ และเทเครื่องดื่มถวายแด่พระนาง ท่านคิดว่าเราได้ทำขนมที่มีรูปของพระนาง และเทเครื่องดื่มถวายแด่พระนางโดยที่สามีของเราไม่เห็นชอบด้วยหรือ”

          20เยเรมีย์จึงพูดกับประชากรทุกคนทั้งชายและหญิงที่ได้ตอบเขาเช่นนี้ว่า 21“ท่านคิดว่าพระยาห์เวห์ทรงลืมไม่ระลึกถึงเครื่องหอม ที่ท่านทั้งหลายเคยเผาถวายในเมืองต่างๆแห่งยูดาห์และตามถนนในกรุงเยรูซาเล็ม ทั้งท่าน บรรพบุรุษ บรรดากษัตริย์ เจ้านาย และประชากรของแผ่นดินดอกหรือ 22พระยาห์เวห์ทรงอดทนต่อกิจการชั่วและการกระทำน่าสะอิดสะเอียนของท่านต่อไปไม่ได้แล้ว แผ่นดินของท่านจึงกลายเป็นที่ร้าง เป็นที่น่าสยดสยอง และเป็นที่สาปแช่ง ไม่มีผู้คนอาศัย ดังที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ 23เพราะท่านทั้งหลายได้เผาเครื่องหอม และได้ทำบาปผิดต่อพระยาห์เวห์ ไม่ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติ ข้อกำหนด และกฤษฎีกาของพระองค์ หายนะนี้จึงตกแก่ท่านดังเช่นทุกวันนี้”

          24เยเรมีย์ยังพูดกับประชากรทุกคน โดยเฉพาะพวกผู้หญิง ว่า “ท่านทั้งหลาย ชาวยูดาห์ที่อยู่ในแผ่นดินอียิปต์เอ๋ย จงฟังพระวาจาของพระยาห์เวห์เถิด 25พระยาห์เวห์จอมจักรวาล พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสว่า ‘ท่านทั้งหลายและภรรยาได้ยืนยันด้วยปาก และได้ทำด้วยมือ พูดว่า “เราจะแก้บนตามที่ได้บนไว้อย่างแน่นอน เราจะเผาเครื่องหอมถวายเทพีราชินีแห่งสวรรค์ และเทเครื่องดื่มถวายแด่พระนาง” ดีแล้ว จงรักษาคำบนบานและทำตามที่ได้บนบานไว้เถิด’ 26แต่ชนยูดาห์ที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินอียิปต์เอ๋ย จงฟังพระวาจาของพระยาห์เวห์เถิด พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘ดูซิ เราได้สาบานโดยอ้างนามยิ่งใหญ่ของเราว่าจะไม่มีชาวยูดาห์ผู้ใดทั่วแผ่นดินอียิปต์เรียกนามของเราอีกต่อไปว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด”e 27ใช่แล้ว เรากำลังเฝ้าดูเขาทั้งหลายเพื่อนำหายนะ ไม่ใช่นำความเจริญรุ่งเรืองมาให้ ชาวยูดาห์ทุกคนในแผ่นดินอียิปต์จะตายด้วยดาบและการขาดแคลนอาหาร จนไม่มีผู้ใดเหลืออยู่เลย 28คนจำนวนน้อยจะหนีพ้นดาบกลับจากแผ่นดินอียิปต์ไปยังแผ่นดินยูดาห์ แล้วชาวยูดาห์ที่รอดชีวิตทั้งหมดซึ่งเคยมาอาศัยอยู่ในแผ่นดินอียิปต์จะรู้ว่าถ้อยคำของผู้ใดจะเป็นจริง ถ้อยคำของเราหรือถ้อยคำของเขา’”

          29“นี่จะเป็นเครื่องหมายสำหรับท่านทั้งหลาย – พระยาห์เวห์ตรัส – เราจะลงโทษท่านในสถานที่นี้ เพื่อท่านจะได้รู้ว่าถ้อยคำที่เราขู่ไว้ว่าจะลงโทษท่านจะเป็นความจริง 30พระยาห์เวห์ตรัสว่า ดูซิ เราจะมอบฟาโรห์โฮฟราf กษัตริย์แห่งอียิปต์ไว้ในมือศัตรูของเขา และในมือของผู้ที่มุ่งจะเอาชีวิตของเขา ดังที่เราได้มอบกษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์ไว้ในมือของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนซึ่งเป็นศัตรูและมุ่งจะเอาชีวิตของเขา”

44 a เมืองมิกดลอยู่ทางตะวันออกของเมืองทาปานเหส (43:7ก) – เมืองเมมฟิสยังมีชื่อเรียกอีกว่า “โนฟ” (2:16 เชิงอรรถ h) – “ปัทโรส” แปลคำอียิปต์ว่า “แผ่นดินทางทิศใต้” ซึ่งได้แก่อียิปต์สูง - คำนำนี้จึงเป็นคำปราศรัยของเยเรมีย์ที่พูดกับชาวยิวนอกดินแดนปาเลสไตน์ทุกคนในอียิปต์ (เกาะเอเลฟันไตน์ เกาะหนึ่งในแม่น้ำไนล์ใต้เมืองอัสสวนในอียิปต์สูง มีชุมชนชาวยิวอาศัยอยู่แล้วตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 6 ก.ค.ศ. – ดู 2 มคบ 1:1 เชิงอรรถ b)

b “บรรดาเจ้านาย” – ตามต้นฉบับภาษากรีก – ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “บรรดามเหสี(ของพระองค์)”

c “เทพีราชินีแห่งสวรรค์” คือเทพีอิชทาร์ (7:18 เชิงอรรถ d) – บน “ขนม” ที่ถวายแด่พระนาง (ในข้อ 19) มีรูปเปลือยของพระนางพิมพ์อยู่

d “พวกผู้หญิงยังพูดต่อไปว่า” – เป็นวลีที่เสริมเข้ามาเพื่อความเข้าใจ ตามสำนวนแปลโบราณภาษากรีกและซีเรียคบางฉบับ - ไม่มีในต้นฉบับดั้งเดิม

e “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด” – เป็นสูตรเมื่อสาบานในพระนามของพระยาห์เวห์ - ชาวยูดาห์ที่กราบไหว้เทพีอิชทาร์ยังโอ้อวดว่าตนเรียกขานพระนามของพระยาห์เวห์ด้วย

f “ฟาโรห์โฮฟรา” ซึ่งทรงพระนามในภาษากรีกว่า “Apries” (589-569 ก.ค.ศ.) ทรงครองราชย์ต่อจากฟาโรห์เนโค และต่อมาถูกอามาซิส เจ้านายจากลีเบีย ปลงพระชนม์ – ประกาศกเยเรมีย์ทำนายถึงเหตุการณ์ซึ่งกำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้ามาเป็นเครื่องหมาย – ดู 28:17 เชิงอรรถ d – เป็นการชวนให้คิดถึงคำทำนายถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นอีก 2 ปีต่อมาหลังจากนั้น คือการบุกรุกของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ในปี 568-567 ก.ค.ศ. – ดู 43:12 เชิงอรรถ d.

เช้าวันใหม่ใส่ใจพระวาจา

Lectio Divina-Daily 2022

Sinapis เมล็ดพันธุ์แห่งพระวาจา

เช้าวันเสาร์เราคิดถึงพระวาจา

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

Video อบรมพระคัมภีร์

ความรู้พื้นฐานพระคัมภีร์และหนังสือปฐมกาล

หนังสืออพยพและเลวีนิติ

หนังสือกันดารวิถีและเฉลยธรรมบัญญัติ

หนังสือโยชูวา ผู้วินิจฉัยและนางรูธ

หนังสือซามูแอล ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศาวดาร เอสราและเนหะมีย์

หนังสือโทบิต ยูดิธ เอสเธอร์และมัคคาบี 1 และ 2

ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับประกาศกและประกาศกอาโมส

หนังสือประกาศกโฮเชยาและมีคาห์

หนังสือประกาศกอิสยาห์

หนังสือประกาศกโยนาห์และประกาศกเศฟันยาห์

หนังสือประกาศกนาฮูมและฮาบากุก

หนังสือประกาศกเยเรมีห์-เพลงคร่ำครวญ-บารุค

หนังสือประกาศกเอเสเคียลและดาเนียล

บทเทศน์บนภูเขา มธ. 5-7

พระวรสารนักบุญมัทธิว 10,13,18

พระวรสารนักบุญมาระโก

หนังสือกิจการอัครสาวก