"จงยึดพระวาจาแห่งชีวิตมั่นไว้" (ฟป. 2:16)

การถวายบูชาลบล้างบาปa

 

ก. บาปของสมณะ

          4 1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า

          2จงบอกชาวอิสราเอลว่า

          “ถ้าผู้ใดล่วงละเมิดบทบัญญัติของพระยาห์เวห์โดยไม่รู้ตัว และทำสิ่งต้องห้าม ให้เขาปฏิบัติดังต่อไปนี้ 3ถ้าผู้ทำผิดเป็นสมณะผู้ได้รับเจิมถวาย ความผิดของเขาย่อมตกอยู่กับประชากรทั้งหมดด้วยb เขาจะต้องนำโคหนุ่มตัวหนึ่งซึ่งสมประกอบไม่พิการมาถวายแด่พระยาห์เวห์เพื่อลบล้างบาป 4เขาจะต้องนำโคหนุ่มตัวนั้นมาที่ทางเข้ากระโจมนัดพบเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ เขาจะวางมือข้างหนึ่งบนหัวโคและฆ่ามันเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ 5แล้วสมณะผู้ได้รับเจิมถวายจะนำเลือดโคส่วนหนึ่งเข้าไปในกระโจมนัดพบ 6จุ่มนิ้วมือลงไปในเลือด พรมเลือดเจ็ดครั้งตรงหน้าม่านในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ 7แล้วเขาจะใช้เลือดทาเชิงงอนของพระแท่นกำยาน เฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ในกระโจมนัดพบ เขาจะเทเลือดที่เหลือทั้งหมดบนฐานพระแท่นเผาเครื่องบูชาที่ทางเข้ากระโจมนัดพบ”

          8“สมณะผู้ได้รับเจิมถวายจะลอกไขมันทั้งหมดออกจากโคที่ถวายเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาป คือไขมันทั้งหมดที่หุ้มเครื่องใน 9ไตทั้งสองข้างพร้อมไขมันติดกับไตใกล้สะโพก และก้อนไขมันที่เขาจะตัดจากตับและไต 10เขาจะทำเช่นเดียวกันกับที่ทำกับโคที่ถวายเป็นศานติบูชา และจะเผาสิ่งเหล่านี้บนพระแท่นเผาเครื่องบูชา”

          11หนังโค เนื้อทั้งหมด ท่อนหัว ขา เครื่องในและมูลที่อยู่ในไส้ 12ซึ่งเป็นส่วนที่เหลือทั้งหมดของโคนั้น เขาจะสั่งให้นำออกไปนอกค่าย ยังสถานที่ปราศจากมลทิน ซึ่งใช้ทิ้งเถ้าไขมันของสัตว์ที่เผาแล้ว และเผาสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดบนกองฟืน ทุกสิ่งจะต้องถูกเผาในสถานที่ซึ่งใช้ทิ้งเถ้าไขมัน”c

 

ข. บาปของชุมชนชาวอิสราเอล

          13“ถ้าชาวอิสราเอลทั้งหมดทำบาปโดยไม่รู้ตัว และได้ทำสิ่งที่บทบัญญัติของพระยาห์เวห์ห้ามไว้ เขาก็มีความผิด แม้ไม่มีผู้ใดรู้ 14เมื่อความผิดนั้นเป็นที่ประจักษ์แจ้ง ชุมชนจะต้องนำโคหนุ่มตัวหนึ่งมาถวายเป็นเครื่องบูชาเพื่อลบล้างบาป เขาจะนำโคมาที่หน้ากระโจมนัดพบ 15บรรดาผู้อาวุโสของชุมชนจะวางมือบนหัวโคเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ และจะฆ่ามันเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์d

          16แล้วสมณะผู้ได้รับเจิมถวายจะนำเลือดโคส่วนหนึ่งเข้าไปในกระโจมนัดพบ 17จุ่มนิ้วมือลงในเลือด พรมเลือดเจ็ดครั้งตรงหน้าม่านเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ 18ใช้เลือดทาเชิงงอนของพระแท่นที่ตั้งอยู่เฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ในกระโจมนัดพบ เทเลือดที่เหลือทั้งหมดบนฐานพระแท่นเผาเครื่องบูชาตรงทางเข้ากระโจมนัดพบ”

          19“เขาจะลอกไขมันทั้งหมดออกจากโค และเผาบนพระแท่นบูชา 20เขาจะทำกับโคนี้เช่นเดียวกับโคที่เขาถวายเพื่อลบล้างบาปของตน เขาจะทำเช่นเดียวกันทุกประการ และเมื่อสมณะทำพิธีชดเชยบาปสำหรับประชาชนเสร็จแล้ว ประชาชนจะได้รับการอภัยบาป”

          21“แล้วเขาจะสั่งให้นำส่วนที่เหลือทั้งหมดของโคตัวนั้นออกไปนอกค่าย และเผามันเช่นเดียวกับที่ได้เผาโคตัวแรก นี่เป็นการถวายบูชาเพื่อลบล้างบาปของชุมชนอิสราเอล”

 

ค. บาปของหัวหน้าชุมชน

          22“ถ้าหัวหน้าคนหนึ่งทำบาปโดยไม่รู้ตัว คือทำสิ่งที่บทบัญญัติของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขาห้ามไว้ เขาก็มีความผิด 23เมื่อบาปนั้นเป็นที่ประจักษ์แจ้ง เขาจะต้องนำแพะเพศผู้ที่สมประกอบไม่พิการมาถวาย 24เขาจะวางมือข้างหนึ่งบนหัวแพะและฆ่ามันตรงที่ซึ่งใช้ฆ่าสัตว์ที่จะเผาถวายเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ นี่เป็นเครื่องบูชาเพื่อลบล้างบาป 25สมณะองค์หนึ่งจะจุ่มนิ้วมือลงในเลือดแพะที่ถูกฆ่านั้น ใช้เลือดทาเชิงงอนของพระแท่นเผาเครื่องบูชาe เทเลือดที่เหลือทั้งหมดบนฐานพระแท่นบูชา 26และเผาไขมันทั้งหมดบนพระแท่นบูชาเช่นเดียวกันกับไขมันของศานติบูชา สมณะจะทำพิธีชดเชยบาปสำหรับหัวหน้าชุมชน และเขาจะได้รับการอภัย”

 

ง. บาปของสามัญชน

          27“ถ้าสามัญชนคนหนึ่งทำบาปโดยไม่รู้ตัว คือทำสิ่งที่บทบัญญัติของพระยาห์เวห์ห้ามไว้ เขาก็มีความผิด 28เมื่อบาปนั้นเป็นที่ประจักษ์แจ้ง เขาจะต้องนำแพะเพศเมียที่สมประกอบไม่พิการมาถวาย เพื่อลบล้างบาปที่ได้ทำ 29เขาจะวางมือข้างหนึ่งบนหัวแพะและฆ่าแพะนั้นตรงที่ซึ่งใช้ฆ่าสัตว์ที่จะเผาถวายเป็นเครื่องบูชา 30สมณะจะจุ่มนิ้วมือลงในเลือดแพะที่ถูกฆ่านั้น ใช้เลือดทาเชิงงอนของพระแท่นเผาเครื่องบูชา เทเลือดที่เหลือทั้งหมดบนฐานพระแท่นบูชา 31เขาจะลอกไขมันทั้งหมดออกจากแพะ เช่นเดียวกันกับไขมันของศานติบูชา สมณะจะเผาไขมันทั้งหมดบนพระแท่น มีกลิ่นหอมเป็นที่พอพระทัยพระยาห์เวห์ สมณะจะทำพิธีชดเชยบาปสำหรับผู้ทำผิด และเขาจะได้รับการอภัย”

          32“ถ้าผู้ทำผิดต้องการนำลูกแกะมาถวายเพื่อลบล้างบาป เขาจะต้องนำลูกแกะเพศเมียที่สมประกอบไม่พิการมาถวาย 33เขาจะวางมือข้างหนึ่งบนหัวลูกแกะ และฆ่าลูกแกะนั้นตรงที่ซึ่งใช้ฆ่าสัตว์ที่จะเผาถวายเป็นเครื่องบูชา 34สมณะจะจุ่มนิ้วมือในเลือดลูกแกะที่ถูกฆ่านั้น ใช้เลือดทาเชิงงอนของพระแท่นเผาเครื่องบูชา เทเลือดที่เหลือทั้งหมดบนฐานพระแท่นบูชา 35และลอกไขมันทั้งหมดออกจากลูกแกะเช่นเดียวกันกับไขมันของศานติบูชา สมณะจะเผาไขมันบนพระแท่นบูชาพร้อมกับเครื่องบูชาอื่นๆ ถวายแด่พระยาห์เวห์ เขาจะทำพิธีชดเชยบาปของผู้ทำผิด และผู้ทำผิดจะได้รับการอภัย”

 

4 a พิธีการส่วนใหญ่เกี่ยวกับการถวายบูชาเป็นเรื่องการถวายบูชาชดเชยบาป (Sacrifice of Expiation) โดยจำแนกออกเป็นสองชนิดคือ การถวายบูชาลบล้างบาป (Sacrifice for Sin) และการถวายบูชาเพื่อชดเชย (Sacrifice of Reparation) แต่เป็นการยากที่จะบอกว่าการถวายบูชาทั้งสองประเภทนี้แตกต่างกันอย่างไร ดูเหมือนว่าการถวายบูชาลบล้างบาปมีจุดประสงค์กว้างกว่าการถวายบูชาเพื่อชดเชย ซึ่งมีจุดประสงค์โดยเฉพาะเพื่อชดเชยการทำผิดต่อพระเจ้า ต่อสมณะ หรือเพื่อนมนุษย์คนอื่น โดยแท้จริงแล้ว สถานการณ์ที่กล่าวไว้สำหรับการถวายบูชาทั้งสองนี้คล้ายกันมาก (บทที่ 5) ความสับสนจะมีมากขึ้นเมื่อนำกฎของแต่ละพิธีมาเปรียบเทียบกัน (14:10-32; กดว 6:9-12; 15:22-31)

b มหาสมณะเป็นผู้แทนของพระเจ้าต่อหน้าประชากรอิสราเอล และเป็นผู้แทนของประชากรเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า ดังนั้น ความผิดของเขาย่อมเป็นความผิดของประชากรด้วย

c เนื่องจากการถวายบูชามีเจตนาที่จะรื้อฟื้นพันธสัญญาขึ้นใหม่ บุคคลที่ถวายบูชานั้น (ในที่นี้หมายถึง มหาสมณะ และในข้อ 21 หมายถึง ชุมชนอิสราเอลทั้งหมด) จึงร่วมกินเนื้อสัตว์ที่ถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระเจ้าไม่ได้ เพราะเขายังไม่ได้คืนดีกับพระองค์ ดังนั้น เนื้อสัตว์ส่วนที่ไม่ได้เผาถวายบนพระแท่นบูชาจึงถูกนำไปเผานอกสักการสถาน การกล่าวถึง “ค่าย” เป็นเพียงวิธีการที่จะนำพิธีกรรมสมัยหลังเนรเทศย้อนกลับไปอยู่ในสมัยชาวอิสราเอลเดินทางอพยพในถิ่นทุรกันดาร

d พิธีกรรมนี้ใช้ในกรณีของมหาสมณะด้วย เพราะเขาเป็นผู้แทนของชุมชน

e พระคัมภีร์สอนว่า มหาสมณะพร้อมกับประชากรอิสราเอลส่วนรวมเป็น “ผู้ศักดิ์สิทธิ์” คือ เป็นกรรมสิทธิ์ของพระยาห์เวห์ (เทียบ อพย 19:5) แต่หัวหน้าและสามัญชนแต่ละคนไม่มีคุณสมบัติเช่นนี้ (อสค 44:3; 45:7-12) เลือดของสัตว์ที่ถูกถวายเป็นเครื่องบูชาแทนเขา จึงไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในกระโจมซึ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ได้

เช้าวันใหม่ใส่ใจพระวาจา

Lectio Divina-Daily 2022

Sinapis เมล็ดพันธุ์แห่งพระวาจา

เช้าวันเสาร์เราคิดถึงพระวาจา

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

Video อบรมพระคัมภีร์

ความรู้พื้นฐานพระคัมภีร์และหนังสือปฐมกาล

หนังสืออพยพและเลวีนิติ

หนังสือกันดารวิถีและเฉลยธรรมบัญญัติ

หนังสือโยชูวา ผู้วินิจฉัยและนางรูธ

หนังสือซามูแอล ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศาวดาร เอสราและเนหะมีย์

หนังสือโทบิต ยูดิธ เอสเธอร์และมัคคาบี 1 และ 2

ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับประกาศกและประกาศกอาโมส

หนังสือประกาศกโฮเชยาและมีคาห์

หนังสือประกาศกอิสยาห์

หนังสือประกาศกโยนาห์และประกาศกเศฟันยาห์

หนังสือประกาศกนาฮูมและฮาบากุก

หนังสือประกาศกเยเรมีห์-เพลงคร่ำครวญ-บารุค

หนังสือประกาศกเอเสเคียลและดาเนียล

บทเทศน์บนภูเขา มธ. 5-7

พระวรสารนักบุญมัทธิว 10,13,18

พระวรสารนักบุญมาระโก

หนังสือกิจการอัครสาวก