"จงยึดพระวาจาแห่งชีวิตมั่นไว้" (ฟป. 2:16)

มนุษย์ตกในบาป

3 1งูaเป็นสัตว์เจ้าเล่ห์ที่สุดในบรรดาสัตว์ป่าที่พระยาห์เวห์พระเจ้าทรงสร้าง มันถามหญิงว่า “จริงหรือที่พระเจ้าตรัสห้ามว่าอย่ากินผลจากต้นไม้ใดๆ ในสวนนี้” 2หญิงจึงตอบงูว่า “ผลของต้นไม้ต่างๆ ในสวนนี้ เรากินได้ 3แต่ผลของต้นไม้ที่อยู่กลางสวนเท่านั้น พระเจ้าตรัสห้ามว่า ‘อย่ากินหรือแตะต้องเลย มิฉะนั้น ท่านจะต้องตาย’” 4งูบอกกับหญิงว่า “ท่านจะไม่ตายดอก 5พระเจ้าทรงทราบว่า ท่านกินผลไม้นั้นวันใด ตาของท่านจะเปิดในวันนั้น ท่านจะเป็นเหมือนพระเจ้า คือรู้ดีรู้ชั่ว” 6หญิงเห็นว่าต้นไม้นั้นมีผลน่ากิน งดงามชวนมอง ทั้งยังน่าปรารถนาเพราะให้ปัญญา นางจึงเด็ดผลไม้มากิน แล้วยังให้สามีซึ่งอยู่กับนางกินด้วย เขาก็กิน 7ทันใดนั้น ตาของทั้งสองคนก็เปิดและเห็นว่าตนเปลือยกายอยู่b จึงเอาใบมะเดื่อมาเย็บเป็นเครื่องปกปิดร่างไว้

          8เย็นวันนั้นมนุษย์และภรรยาได้ยินเสียงพระยาห์เวห์พระเจ้ากำลังทรงพระดำเนินในสวน จึงหลบไปซ่อนให้พ้นจากพระพักตร์พระยาห์เวห์พระเจ้าในหมู่ต้นไม้ของสวน 9แต่พระยาห์เวห์พระเจ้าทรงเรียกมนุษย์ ตรัสถามว่า “ท่านอยู่ไหน” 10มนุษย์ทูลตอบว่า “ข้าพเจ้าได้ยินเสียงของพระองค์ในสวน ก็กลัวเพราะข้าพเจ้าเปลือยกายอยู่ จึงได้ซ่อนตัว” 11พระองค์ตรัสถามว่า “ใครบอกท่านว่าท่านเปลือยกายอยู่ ท่านได้กินผลจากต้นไม้ที่เราห้ามมิให้กินนั้นแล้วหรือ” 12มนุษย์ทูลตอบว่า “หญิงที่พระองค์ประทานให้อยู่กับข้าพเจ้าได้ให้ผลจากต้นไม้แก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงกิน” 13พระยาห์เวห์พระเจ้าตรัสกับหญิงว่า “ท่านทำอะไรไป” หญิงทูลตอบว่า “งูหลอกลวงข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงกิน”

          14พระยาห์เวห์พระเจ้าจึงตรัสกับงูว่า “เพราะเจ้าทำเช่นนี้

          เจ้าจงถูกสาปแช่ง

                    ในบรรดาสัตว์เลี้ยงและสัตว์ป่าทั้งปวง

          เจ้าจะต้องใช้ท้องเลื้อยไปตามพื้นดิน

                    และกินฝุ่นเป็นอาหารทุกวันตลอดชีวิต

          15เราจะทำให้เจ้าและหญิงเป็นศัตรูกัน

                    ให้ลูกหลานของเจ้าและลูกหลานของนางเป็นศัตรูกันด้วย

          เขาจะเหยียบหัวของเจ้า

                    และเจ้าจะกัดส้นเท้าของเขา”c

16พระเจ้าตรัสกับหญิงว่าd

          “เราจะเพิ่มความทุกข์ทรมานในการคลอดบุตรแก่ท่าน

                    ท่านจะคลอดบุตรด้วยความเจ็บปวด

          ท่านจะใฝ่หาสามี

                    แต่เขาจะเป็นนายเหนือท่าน”

          17พระองค์ตรัสกับมนุษย์ว่า “เพราะท่านได้ฟังเสียงของภรรยา และกินผลจากต้นไม้ที่เราห้ามมิให้กิน

          แผ่นดินจะถูกสาปแช่งเพราะท่าน

                    ท่านจะต้องหากินจากแผ่นดินด้วยความทุกข์ยาก

          ทุกวันตลอดชีวิต

          18แผ่นดินจะผลิตต้นหนามและกอหนาม

                    และท่านจะกินพืชที่งอกในทุ่งนา

          19ท่านจะมีอาหารกินก็ด้วยหยาดเหงื่อบนใบหน้า

                    จนกว่าท่านจะกลับเป็นดินอีก

          เพราะท่านถูกปั้นมาจากดิน

                    ท่านเป็นฝุ่นดิน

          และจะกลับไปเป็นฝุ่นดินอีก”

          20มนุษย์เรียกภรรยาของตนว่า “เอวา” เพราะนางเป็นมารดาของผู้มีชีวิตทั้งหลายe 21พระยาห์เวห์พระเจ้าทรงเอาหนังสัตว์มาทำเสื้อให้มนุษย์และภรรยาสวมปกปิดกาย 22แล้วพระยาห์เวห์พระเจ้าตรัสว่า “ดูซิ มนุษย์มารู้ดีรู้ชั่วfเหมือนเราผู้หนึ่งแล้ว บัดนี้ อย่าปล่อยให้เขายื่นมือมาเด็ดผลจากต้นไม้แห่งชีวิตมากินด้วย แล้วมีชีวิตตลอดไป”g 23พระยาห์เวห์พระเจ้าทรงขับไล่เขาออกจากสวนเอเดน ให้ออกไปเพาะปลูกในที่ดินซึ่งเขาถูกปั้นมา 24พระองค์ทรงขับไล่มนุษย์และทรงตั้งบรรดาเครูบผู้ถือดาบเพลิงh ส่องแสงแปลบปลาบไว้ทางตะวันออกของสวนเอเดน เพื่อเฝ้าทางไปสู่ต้นไม้แห่งชีวิต

3 a งูในที่นี้หมายถึงสิ่งที่เป็นอริกับพระเจ้าและเป็นศัตรูของมนุษยชาติ  ในภายหลังหนังสือปรีชาญาณ พันธสัญญาใหม่และธรรมประเพณี
คริสตชนทุกสาย จะอธิบายว่า งู คือ “ปรปักษ์” (ซาตาน) หรือ “ปีศาจ” (โยบ 1:6 เชิงอรรถ g)

b การเปลือยกายที่ก่อให้เกิดความรู้สึกทางกามารมณ์ แสดงว่าบาปได้ทำลายความกลมกลืนและระเบียบที่มีอยู่ในธรรมชาติที่พระเจ้าทรงสร้างมา

c ต้นฉบับภาษาฮีบรู เขียนว่า ลูกหลานของงูเป็นศัตรูกับลูกหลานของหญิง คือ มนุษยชาติจะเป็นอริกับบรรดาปีศาจ และยังเกริ่นว่ามนุษยชาติจะมีชัยชนะในวาระสุดท้าย นับเป็นการ “ประกาศข่าวดี” เรื่องความรอดพ้นเป็นครั้งแรก (proto-evangelium) ต้นฉบับภาษากรีก ใช้สรรพนามเอกพจน์เพศชาย (“เขา” จะเหยียบหัวเจ้า) แทนพหูพจน์ (“ลูกหลาน”) ดังนั้น ผู้ชนะไม่ใช่ “ลูกหลาน” ของหญิงเป็นส่วนรวม แต่เจาะจงว่าต้องเป็นบุตรคนหนึ่งของนางโดยเฉพาะ ดังนั้น บรรดาปิตาจารย์จึงอธิบายข้อความตรงนี้ว่า หมายถึง พระเมสสิยาห์ ส่วนต้นฉบับภาษาละตินใช้สรรพนามเอกพจน์เพศหญิง (“นาง” จะเหยียบหัวเจ้า) ทำให้ปิตาจารย์บางท่านคิดว่าข้อความนี้กล่าวถึงมารดาของพระเมสสิยาห์ คือพระนางมารีย์อีกด้วย

d การลงโทษสอดคล้องกับหน้าที่ของแต่ละคน กล่าวคือหญิงจะต้องทนทรมานทั้งในฐานะเป็นมารดาและเป็นภรรยา ส่วนชายต้องทนทรมานในการทำมาหากิน พระคัมภีร์ตอนนี้ไม่ต้องการบอกว่า ถ้าไม่มีบาป หญิงจะให้กำเนิดบุตรได้โดยไม่ต้องเจ็บปวดหรือไม่ หรือมนุษย์จะต้องทำงานอาบเหงื่อต่างน้ำหรือไม่ หรือก่อนที่มนุษย์ทำบาปงูเป็นสัตว์ที่มีขา (ข้อ 14)

บาปเป็นการสร้างความสับสนให้กับระเบียบที่พระเจ้าทรงตั้งไว้ คือแทนที่หญิงจะเป็นผู้ช่วยมีศักดิ์ศรีเท่าเทียมกับชาย (2:18-24) นางกลับเป็นผู้ล่อลวง ขณะที่ชายบังคับให้หญิงมีบทบาทเพียงอย่างเดียวคือ ให้กำเนิดบุตรเท่านั้น ชายแทนที่จะเป็นคนสวนของพระเจ้าในเอเดน จะต้องต่อสู้กับสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้ออำนวย แต่การลงโทษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือการสูญเสียความใกล้ชิดกับพระเจ้า (ข้อ 23) การลงโทษเหล่านี้ยังสืบทอดทางสายโลหิตมาถึงลูกหลานด้วย หลักคำสอนเกี่ยวกับความผิดที่สืบทอดทางสายโลหิตนี้ยังไม่ชัดเจนนักในพระคัมภีร์ จนกระทั่งเปาโลจะอธิบายอย่างชัดเจนว่า มนุษย์ทุกคนเป็นหนึ่งเดียวกับอาดัมผู้ทำบาปฉันใด ก็จะเป็นหนึ่งเดียวกับพระคริสตเจ้า พระผู้ช่วยให้รอดพ้นฉันนั้น (รม 5)

e ชื่อเอวา (hawwah) มาจากรากศัพท์ “hayah” (“มีชีวิต”)

f มนุษย์ตั้งตนเป็นผู้ตัดสินว่าสิ่งใดดีสิ่งใดชั่ว (2:17 เชิงอรรถ j) จึงช่วงชิงสิทธิพิเศษของพระเจ้ามาเป็นของตน

g เรื่องต้นไม้แห่งชีวิตอาจมาจากธรรมประเพณีที่อยู่คู่กันกับธรรมประเพณีเรื่องต้นไม้แห่งความรู้ มนุษย์ต้องตายอยู่แล้วโดยธรรมชาติ (ดู ข้อ 19) แต่เขาปรารถนาชีวิตอมตะ ซึ่งในที่สุดเขาจะได้รับ สวนอุทยานที่สูญเสียไปเพราะความผิดของมนุษย์กลับเป็นภาพของสวรรค์ที่จะได้คืนมาอาศัยพระหรรษทานของพระเจ้า

h รายละเอียดนี้อาจคัดมาจากตำนานเทพของชาวบาบิโลน (ดู อพย 25:18 เชิงอรรถ i)

เช้าวันใหม่ใส่ใจพระวาจา

Lectio Divina-Daily 2022

Sinapis เมล็ดพันธุ์แห่งพระวาจา

เช้าวันเสาร์เราคิดถึงพระวาจา

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

Video อบรมพระคัมภีร์

ความรู้พื้นฐานพระคัมภีร์และหนังสือปฐมกาล

หนังสืออพยพและเลวีนิติ

หนังสือกันดารวิถีและเฉลยธรรมบัญญัติ

หนังสือโยชูวา ผู้วินิจฉัยและนางรูธ

หนังสือซามูแอล ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศาวดาร เอสราและเนหะมีย์

หนังสือโทบิต ยูดิธ เอสเธอร์และมัคคาบี 1 และ 2

ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับประกาศกและประกาศกอาโมส

หนังสือประกาศกโฮเชยาและมีคาห์

หนังสือประกาศกอิสยาห์

หนังสือประกาศกโยนาห์และประกาศกเศฟันยาห์

หนังสือประกาศกนาฮูมและฮาบากุก

หนังสือประกาศกเยเรมีห์-เพลงคร่ำครวญ-บารุค

หนังสือประกาศกเอเสเคียลและดาเนียล

บทเทศน์บนภูเขา มธ. 5-7

พระวรสารนักบุญมัทธิว 10,13,18

พระวรสารนักบุญมาระโก

หนังสือกิจการอัครสาวก