"จงยึดพระวาจาแห่งชีวิตมั่นไว้" (ฟป. 2:16)

ดวงอาทิตย์a

    43. 1แผ่นฟ้าแจ่มใสเป็นความภูมิใจของท้องฟ้า

          เมื่อมองท้องฟ้า เราก็เห็นภาพงดงามน่าดู

          2ดวงอาทิตย์ที่กำลังขึ้นจากขอบฟ้า

          ประกาศว่าพระราชกิจของพระผู้สูงสุดน่าพิศวงยิ่งนัก

          3เวลาเที่ยง ดวงอาทิตย์แผดเผาแผ่นดินจนแห้ง

          ผู้ใดเล่าจะต้านทานความร้อนของดวงอาทิตย์ได้

          4เราต้องเป่าไฟในเตาเมื่อทำงานที่ต้องการความร้อน

          ดวงอาทิตย์แผดเผาภูเขาเป็นสามเท่า

          ส่งเปลวไฟร้อนแรงออกมา

          ส่งรัศมีจนทำให้ตามืดมัว

          5องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเนรมิตดวงอาทิตย์ทรงยิ่งใหญ่

          ทรงใช้พระวาจาเร่งการโคจรของดวงอาทิตย์

ดวงจันทร์

6ดวงจันทร์ตรงต่อเวลาเสมอ

เมื่อกำหนดฤดูกาล และเป็นเครื่องหมายแห่งกาลเวลา

7เราดูดวงจันทร์เพื่อกำหนดวันสมโภชต่างๆ

ดวงจันทร์เต็มดวงbแล้วค่อยๆลดขนาดลงจนถึงที่สุด

8เดือนได้ชื่อมาจากดวงจันทร์c

ซึ่งค่อยๆขยายตัวขึ้นอย่างน่าพิศวง และมีข้างขึ้นข้างแรม

เป็นเหมือนธงนำกองทัพในที่สูง

ส่องสว่างอยู่บนแผ่นฟ้า

ดาวดาว

            9ความรุ่งเรืองของดวงดาวเป็นความงามของท้องฟ้า

          เป็นเครื่องประดับส่องแสงในที่สูงสุดขององค์พระผู้เป็นเจ้า

          10ดาวดาวทั้งหลายอยู่ประจำที่ตามพระบัญชาของพระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์

          ไม่เหน็ดเหนื่อยที่จะอยู่เวรยามของตน

สายรุ้ง

            11จงดูสายรุ้ง และสรรเสริญพระผู้ทรงเนรมิตสายรุ้งขึ้นมาเถิด

          รุ้งที่ส่องแสงช่างงามเหลือเกิน

          12เป็นสายโค้งสดใสข้ามท้องฟ้า

          เหมือนคันธนูซึ่งพระหัตถ์ของพระผู้สูงสุดทรงน้าวเตรียมยิง

ปรากฏการณ์น่าพิศวงในธรรมชาติ

            13พระเจ้าทรงบัญชาให้หิมะตก

          ทรงให้ฟ้าแลบวิ่งเร็วตามพระประสงค์

          14เมื่อทรงเปิดพระคลังบนท้องฟ้า

          หมู่เมฆก็บินออกมาเหมือนฝูงนก

          15พระอานุภาพของพระองค์ทำให้เมฆแข็งตัว

          แล้วทรงบดให้เล็กลงเป็นลูกเห็บ

          17กเสียงฟ้าร้องของพระองค์ทำให้แผ่นดินหวาดกลัว

          16เมื่อทรงสำแดงพระองค์ ภูเขาก็สั่นสะเทือน

          ลมจากทิศใต้พัดมาตามพระประสงค์

          17ขลมพายุทางทิศเหนือและพายุหมุนก็เช่นเดียวกันd

          18ทรงโปรยหิมะลงมาดุจฝูงนกที่บินลงมาบนพื้นดิน

          หิมะตกเหมือนฝูงตั๊กแตนที่ลงมาเกาะ

          ความขาวงามของหิมะชื่นตาน่าพิศวง

          ภาพหิมะตกชวนให้ประหลาดใจ

          19พระองค์ทรงเทน้ำค้างลงบนแผ่นดินเหมือนเกลือ

          เมื่อน้ำค้างแข็งตัวก็เป็นเหมือนหนามแหลม

          20เมื่อลมหนาวจากทิศเหนือพัดมา

          น้ำก็แข็งตัวอยู่บนผิวน้ำ

          และปกคลุมผิวน้ำทั้งหมด

          หุ้มน้ำไว้เหมือนสวมเสื้อเกราะ

          21เมื่อลมจากทิศตะวันออกพัดมา ภูเขาก็แห้ง ถิ่นทุรกันดารถูกเผาผลาญ

          หญ้าก็ถูกทำลายเหมือนถูกไฟเผา

          22แต่เมื่อเมฆหมอกพัดผ่านมา ทุกสิ่งก็มีชีวิตใหม่

          น้ำค้างทำให้แผ่นดินแห้งผากได้รับความสดชื่น

          23พระเจ้าทรงควบคุมห้วงสมุทรตามแผนการของพระองค์

          และทรงปลูกเกาะต่างๆไว้ที่นั่น

          24ผู้แล่นเรือเล่าถึงภัยในทะเล

          เมื่อฟังเรื่องที่เขาเล่า เราก็แปลกใจ

          25ที่นั่นมีสิ่งแปลกประหลาดน่าพิศวงมากมาย

          มีสัตว์นานาชนิดและสัตว์ทะเลใหญ่โต

          26พระองค์ทรงบันดาลให้ผู้ส่งข่าวของพระองค์เดินทางอย่างปลอดภัย

          ทุกอย่างดำเนินไปตามพระวาจา

          27เรายังพูดถึงเรื่องนี้ได้อีกมากมายไม่มีวันจบสิ้น

             ขอพูดแต่เพียงว่า “พระองค์ทรงเป็นทุกสิ่ง”e

          28เราจะมีกำลังสรรเสริญพระองค์ได้จากที่ใดเล่า

          พระองค์ทรงยิ่งใหญ่เหนือพระราชกิจทุกสิ่งที่ทรงกระทำ

          29องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นที่เกรงขามและทรงยิ่งใหญ่

          พระอานุภาพของพระองค์น่าพิศวง

          30จงถวายพระเกียรติยกย่ององค์พระผู้เป็นเจ้าตามความสามารถของท่าน

          จงยกย่องพระองค์เต็มกำลังของท่าน

          อย่าเหน็ดเหนื่อยเลย

          เพราะท่านไม่มีวันจะทำให้เสร็จสิ้นไปได้

          31ผู้ใดเล่าได้เห็นพระองค์ แล้วพรรณนาถึงพระองค์ได้

            ผู้ใดเล่าจะสรรเสริญความยิ่งใหญ่ของพระองค์ได้ดังที่ทรงเป็น

          32ยังมีสิ่งเร้นลับอีกมากมายที่ใหญ่กว่านี้

          เพราะเราเห็นพระราชกิจของพระองค์เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

          33องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเนรมิตทุกสิ่ง

          และประทานปรีชาญาณแก่ผู้ที่ยำเกรงพระองค์

43 a จงเปรียบข้อความบรรยายความงดงามของธรรมชาติในบทนี้กับข้อความใน ดนล 3:52-90 และ สดด 19:4ฯ; 136; 145 และ 148 – ต้นฉบับภาษากรีกเข้าใจยากสักหน่อย และต้นฉบับภาษาฮีบรูซึ่งแตกต่างกับต้นฉบับภาษากรีกก็เข้าใจยากด้วยเช่นกัน จึงช่วยอะไรไม่ได้มากนัก

b “ดวงจันทร์เต็มดวง” – วันฉลองสำคัญของชาวยิวสองวัน คือฉลองปัสกาและเทศกาลอยู่เพิง (ดู อพย 23:14 เชิงอรรถ d) เริ่มตั้งแต่คืนเดือนเพ็ญ (วันที่ 14 ของเดือน) และมีการฉลองเป็นเวลา 8 วัน.

c “เดือนได้ชื่อมาจากดวงจันทร์” – อาจเป็นเพราะว่าคำภาษาฮีบรูที่หมายถึง “ดวงจันทร์” และ “เดือน” เป็นคำเดียวกัน คือคำว่า “y-r-h” – หรือเพราะคำ “hodesh” ซึ่งแปลว่า “ใหม่” ก็เป็นอีกคำหนึ่งที่หมายถึง “เดือน” ด้วย – เทียบคำภาษาอังกฤษ “New Moon” ซึ่งแปลว่า “วันขึ้น 1 ค่ำ”

d ข้อ 16-17 นี้ได้เรียงลำดับใหม่ตามต้นฉบับภาษาฮีบรู

e “พระองค์ทรงเป็นทุกสิ่ง” – ไม่ใช่ในความหมายของปรัชญา “สรรพเทวนิยม” (Pantheism) – บุตรสิราคิดว่าสิ่งสร้างทั้งหลายล้วนมาจากพระเจ้า เขาย้ำอยู่เสมอว่าพระองค์ทรงอยู่เหนือสรรพสิ่ง (ข้อนี้ และข้อ 28) และสรรพสิ่งล้วนเป็นของพระองค์

เช้าวันใหม่ใส่ใจพระวาจา

Lectio Divina-Daily 2022

Sinapis เมล็ดพันธุ์แห่งพระวาจา

เช้าวันเสาร์เราคิดถึงพระวาจา

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

Video อบรมพระคัมภีร์

ความรู้พื้นฐานพระคัมภีร์และหนังสือปฐมกาล

หนังสืออพยพและเลวีนิติ

หนังสือกันดารวิถีและเฉลยธรรมบัญญัติ

หนังสือโยชูวา ผู้วินิจฉัยและนางรูธ

หนังสือซามูแอล ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศาวดาร เอสราและเนหะมีย์

หนังสือโทบิต ยูดิธ เอสเธอร์และมัคคาบี 1 และ 2

ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับประกาศกและประกาศกอาโมส

หนังสือประกาศกโฮเชยาและมีคาห์

หนังสือประกาศกอิสยาห์

หนังสือประกาศกโยนาห์และประกาศกเศฟันยาห์

หนังสือประกาศกนาฮูมและฮาบากุก

หนังสือประกาศกเยเรมีห์-เพลงคร่ำครวญ-บารุค

หนังสือประกาศกเอเสเคียลและดาเนียล

บทเทศน์บนภูเขา มธ. 5-7

พระวรสารนักบุญมัทธิว 10,13,18

พระวรสารนักบุญมาระโก

หนังสือกิจการอัครสาวก