"จงยึดพระวาจาแห่งชีวิตมั่นไว้" (ฟป. 2:16)

สภาพน่าสมเพชของมนุษย์a

   40. 1ความทุกข์ยากยิ่งใหญ่เป็นชะตากรรมของมนุษย์ทุกคน

          ลูกหลานของอาดัมจำต้องแบกแอกหนัก

          ตั้งแต่วันคลอดจากครรภ์มารดา

          จนถึงวันที่จะต้องกลับbไปสู่แผ่นดินที่เป็นมารดาของทุกคน

          2ความกังวลเรื่องอนาคตและวันตาย

          ทำให้มนุษย์ครุ่นคิดและมีความกลัวในใจ

          3ตั้งแต่ผู้ประทับบนบัลลังก์รุ่งเรือง

          จนถึงผู้ต่ำต้อยที่นั่งบนพื้นดินและกองขี้เถ้า

          4ตั้งแต่ผู้สวมเสื้อผ้าสีม่วงแดงและสวมมงกุฎ

          จนถึงผู้ที่สวมเสื้อผ้าเนื้อหยาบ

          ล้วนมีแต่ความโกรธแค้น ความอิจฉา ความวุ่นวายใจ ความกังวล

          ความกลัวตาย การชิงดี และการทะเลาะวิวาท

          5แม้ในเวลาพักผ่อนบนเตียง

          ฝันร้ายในเวลากลางคืนก็มารบกวนจิตใจของเขาc

          6เขาเพิ่งนอนพักผ่อนเพียงชั่วครู่

          ขณะที่นอน ก็เหน็ดเหนื่อยเหมือนในเวลากลางวันd

          ตกใจเพราะฝันร้าย

          เหมือนคนที่เพิ่งหนีรอดมาได้จากสนามรบ

          7ขณะที่ฝันว่าเพิ่งปลอดภัย เขาก็ตื่นขึ้น

          แปลกใจที่กลัวโดยไร้เหตุผล

          8นี่เป็นชะตากรรมของสิ่งมีชีวิตทั้งหลาย ตั้งแต่มนุษย์จนถึงสัตว์

          แต่คนบาปต้องรับทุกข์ยิ่งกว่านี้ถึงเจ็ดเท่า

          9ความตาย เลือด การทะเลาะวิวาท ดาบ

          ภัยพิบัติ ความอดอยาก ความทุกข์เข็ญ และโรคระบาด

          10สิ่งเหล่านี้ล้วนถูกสร้างมาสำหรับคนบาป

          เพราะคนเหล่านี้จึงเกิดน้ำวินาศ

          11ทุกสิ่งที่มาจากดินจะต้องกลับไปเป็นดิน

          และทุกสิ่งที่มาจากน้ำก็ต้องกลับไปสู่ทะเลอีกe

คำคม

            12การให้สินบนและความอยุติธรรมจะถูกขจัดให้สิ้น

          แต่ความซื่อสัตย์จะคงอยู่ตลอดไป

          13ทรัพย์สมบัติของคนอธรรมจะสูญสิ้นไปเหมือนธารน้ำที่แห้งอย่างรวดเร็ว

          เหมือนฟ้าร้องเสียงดังก่อนมีพายุฝน

          14เมื่อผู้ใดใจกว้างให้ของขวัญ ผู้นั้นก็มีความยินดีf

          แต่ผู้ละเมิดธรรมบัญญัติจะพินาศโดยสิ้นเชิง

          15ลูกหลานของผู้ไม่ยำเกรงพระเจ้าจะเป็นเหมือนต้นไม้ที่มีกิ่งก้านน้อย

          เพราะรากของเขาเน่าอยู่บนหินแข็ง

          16ต้นอ้อที่ขึ้นในน้ำหรือตามริมแม่น้ำ

          จะถูกตัดก่อนพืชอื่นๆg

          17แต่คุณความดีเป็นเหมือนอุทยานที่ร่มรื่น

          และการให้ทานจะคงอยู่ตลอดไปh

          18ชีวิตของผู้อยู่ได้ด้วยตนเองและมีงานทำก็สุขสบาย

          แต่ผู้ที่พบขุมทรัพย์จะสุขสบายมากกว่านั้น

          19ลูกหลานและการสร้างเมืองทำให้ชื่อคงอยู่i

          แต่ภรรยาไม่มีที่ติจะได้รับเกียรติมากกว่านั้น

          20เหล้าองุ่นและดนตรีกล่อมใจให้เบิกบาน

          แต่ความรักปรีชาญาณjทำให้จิตใจร่าเริงมากกว่านั้น

          21ขลุ่ยและพิณใหญ่ทำให้การขับร้องไพเราะยิ่งขึ้น

          แต่เสียงขับร้องไพเราะน่าจับใจมากกว่านั้น

          22ความมีเสน่ห์และความสวยงามทำให้ชื่นตา

          แต่ทุ่งหญ้าเขียวน่าชื่นตามากกว่านั้น

          23เพื่อนและมิตรสหายยินดีพบกันเสมอ

          แต่ภรรยากับสามีย่อมยินดีมากกว่านั้น

          24พี่น้องและผู้อุปถัมภ์ช่วยได้ในยามยาก

          แต่การให้ทานช่วยให้รอดพ้นได้มากกว่านั้น

          25เงินทองทำให้ชีวิตมั่นคง

          แต่คำแนะนำที่ดีมีค่ามากกว่านั้น

          26ทรัพย์สมบัติและอำนาจทำให้จิตใจรู้สึกปลอดภัย

          แต่ความยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้าดีกว่านั้น

          ผู้ยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ขาดแคลนสิ่งใด

          ถ้ามีความยำเกรงพระเจ้า ก็ไม่ต้องการแสวงหาความช่วยเหลืออื่นใดอีก

          27ความยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นเหมืออุทยานที่ร่มรื่น

          ให้ความคุ้มครองดีกว่าเกียรติยศทั้งปวง

การขอทาน

            28ลูกเอ๋ย อย่าเลี้ยงชีพด้วยการขอ

          ตายเสียดีกว่าเป็นขอทาน

          29มนุษย์ที่เกาะผู้อื่นกิน

          มีชีวิตที่ไม่ควรเรียกว่าชีวิต

          การกินอาหารของผู้อื่นทำให้ตนมีมลทิน

          บุรุษผู้มีปรีชาและได้รับการอบรมสั่งสอนย่อมระวังตนไม่ทำเช่นนี้k

          30อาหารที่คนไม่มีความละอายขอเขากินหวานในปาก

          แต่จะเป็นไฟเผาในท้องของเขา

40 a ข้อความตอนนี้เกี่ยวกับสภาพน่าสมเพชของมนุษย์ ตรงข้ามกับข้อความในบทที่แล้ว แต่ก็มิได้หมายความว่าผู้เขียนมีความคิดไม่ต่อเนื่องกัน – ความทุกข์ยากของมนุษย์มีเหตุผลอธิบายได้ คือ เป็นผลของบาป (ข้อ 10)

b “จะต้องกลับไปสู่แผ่นดิน” – แปลตามสำเนาโบราณภาษากรีก Gk 248 และตามต้นฉบับภาษาฮีบรู -- ต้นฉบับภาษากรีกที่ใช้กัน (Textus receptus) ว่า “จะต้องฝังในดิน”

c ต้นฉบับภาษาฮีบรู (ไม่แน่) และบริบทเสนอความคิดว่า “การนอนหลับนำความคิดที่เจ็บปวดไม่น้อยกว่ามาให้ด้วย” (เทียบ ปญจ 2:22,23)

d “เหมือนในเวลากลางวัน” – แปลโดยคาดคะเน – ต้นฉบับภาษากรีกว่า “ประหนึ่งวันเฝ้ายาม”

e “ทุกสิ่งที่มาจากน้ำก็ต้องกลับไปสู่ทะเลอีก” – ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “สิ่งที่มาจากเบื้องบนก็กลับไปสู่เบื้องบนอีก” (เทียบ ปญจ 12:7)

f “เมื่อผู้ใดมีใจกว้างให้ของขวัญ ผู้นั้นก็มีความยินดี” – ตัวบทไม่ชัดเจน อาจหมายความว่า “ผู้ชอบธรรมที่มีใจกว้างย่อมทำให้ผู้อยู่โดยรอบมีความยินดี”

g “ก่อนพืชอื่นๆ” – ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “ก่อนฝนจะตก”

h “คุณความดีเป็นเหมือนสวนอุทยานที่ร่มรื่น และการให้ทานจะคงอยู่ตลอดไป” – ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “ความเลื่อมใสจะไม่สั่นคลอน และคุณธรรมคงอยู่ตลอดไป”

i ต้นฉบับภาษาฮีบรูเสริมว่า แต่การค้นพบปรีชาญาณดีกว่าทั้งสองสิ่งนี้ การปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์ทำให้ท่านมีชื่อเสียง

j ต้นฉบับภาษาฮีบรูของข้อนี้ว่า “เหล้าองุ่นและการดื่มทำให้ใจเบิกบาน แต่ความรักดีกว่านั้นอีก”

k “บุรุษผู้มีปรีชาและได้รับการอบรมสั่งสอนย่อมระวังตนไม่ทำเช่นนี้” – ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “การทำเช่นนี้เป็นการทรมานภายในสำหรับผู้มีปรีชา”

เช้าวันใหม่ใส่ใจพระวาจา

Lectio Divina-Daily 2022

Sinapis เมล็ดพันธุ์แห่งพระวาจา

เช้าวันเสาร์เราคิดถึงพระวาจา

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

สมัครเรียนพระคัมภีร์ไปรษณีย์

Video อบรมพระคัมภีร์

ความรู้พื้นฐานพระคัมภีร์และหนังสือปฐมกาล

หนังสืออพยพและเลวีนิติ

หนังสือกันดารวิถีและเฉลยธรรมบัญญัติ

หนังสือโยชูวา ผู้วินิจฉัยและนางรูธ

หนังสือซามูแอล ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1 และ ฉบับที่ 2

หนังสือพงศาวดาร เอสราและเนหะมีย์

หนังสือโทบิต ยูดิธ เอสเธอร์และมัคคาบี 1 และ 2

ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับประกาศกและประกาศกอาโมส

หนังสือประกาศกโฮเชยาและมีคาห์

หนังสือประกาศกอิสยาห์

หนังสือประกาศกโยนาห์และประกาศกเศฟันยาห์

หนังสือประกาศกนาฮูมและฮาบากุก

หนังสือประกาศกเยเรมีห์-เพลงคร่ำครวญ-บารุค

หนังสือประกาศกเอเสเคียลและดาเนียล

บทเทศน์บนภูเขา มธ. 5-7

พระวรสารนักบุญมัทธิว 10,13,18

พระวรสารนักบุญมาระโก

หนังสือกิจการอัครสาวก