Get Adobe Flash player

Bible Diary 2019

biblediary2019

Bible Application

Application พระคัมภีร์คาทอกลิกฉบับสมบูรณ์
::: วิธีติดตั้งโมดูล Pocket Sword สำหรับ IPHONE และ IPAD :::
::: วิธีติดตั้งโมดูล Pocket Sword แบบออฟไลน์ :::
Application พระคัมภีร์คาทอลิกค้นหา "พระคัมภีร์คาทอลิก"
ได้ทั้ง Appstore และ Playstore

พระคัมภีร์คาทอลิก(E-Book)

E-book มัทธิว มาระโก ลูกา ยอห์น กิจการฯ

สมณลิขิตVerbum Domini

สมณลิขิตเตือน Verbum Domini ของสมเด็จพระสันตะปาปา เบเนดิกต์ที่ 1

บทอ่านและบทมิสซาประจำวัน

บทอ่านและบทมิสซาประจำวัน

มีเวลาสำหรับทุกสิ่งa

3 1มีเวลาสำหรับทุกสิ่ง มีเวลาสำหรับกิจการต่างๆภายใต้ท้องฟ้า

                   2มีเวลาเกิด และเวลาตาย

                   เวลาปลูก และเวลาถอนสิ่งที่ปลูก

                   3เวลาฆ่า และเวลารักษาให้หาย

                   เวลารื้อทำลาย และเวลาก่อสร้าง

                   4เวลาร้องไห้ และเวลาหัวเราะ

                   เวลาไว้ทุกข์ และเวลาเต้นรำ

                   5เวลาโยนก้อนหินทิ้ง และเวลาเก็บรวบรวมก้อนหิน

                   เวลาสวมกอด และเวลาละเว้นการสวมกอด

                   6เวลาแสวงหา และเวลาสูญเสีย

                   เวลาเก็บรักษา และเวลาโยนทิ้ง

                   7เวลาฉีก และเวลาเย็บ

                   เวลานิ่งเงียบ และเวลาพูด

                   8เวลารัก และเวลาเกลียด

                   เวลาทำสงคราม และเวลาสันติ

          9คนงานได้ประโยชน์ใดจากงานยากลำบากของตน 10ข้าพเจ้าเห็นงานยากลำบากที่พระเจ้าประทานให้มนุษย์มีงานทำ 11พระองค์ทรงกระทำให้ทุกสิ่งงดงามตามเวลา แต่ทรงใส่ความสำนึกถึงเวลาที่ผ่านไปbไว้ในใจของมนุษย์ ถึงกระนั้นมนุษย์ก็ยังไม่เข้าใจจุดเริ่มต้นและการสิ้นสุดของกิจการที่พระเจ้าทรงกระทำ

          12ข้าพเจ้ารู้ว่า มนุษย์ไม่มีสิ่งใดดีกว่าcการมีความสุขและความยินดีในชีวิต 13ยิ่งกว่านั้น สำหรับมนุษย์ การกินการดื่ม และการพบความสุขในความลำบากตรากตรำของตน ก็เป็นของประทานจากพระเจ้าด้วย

          14ข้าพเจ้ารู้ว่าทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงกระทำนั้นดำรงอยู่ตลอดไปd

                   จะเพิ่มเติมสิ่งใด หรือจะเอาสิ่งใดออกไปอีกไม่ได้

                   พระเจ้าทรงกระทำเช่นนี้เพื่อให้มนุษย์ยำเกรงพระองค์

                  

                   15สิ่งที่เป็นอยู่ก็เคยเป็นอยู่แล้ว

                   สิ่งที่จะเป็นก็เป็นอยู่แล้ว

                   พระเจ้าทรงแสวงหาสิ่งที่ผ่านไปแล้วe

ความยุติธรรม

                        16ข้าพเจ้ายังเห็นว่าภายใต้ดวงอาทิตย์

                   ในที่ของความยุติธรรมยังมีความชั่วร้ายอยู่

                   และในที่ของความชอบธรรมfก็ยังมีความชั่วร้ายอยู่ด้วย

         

          17ข้าพเจ้าคิดในใจว่า พระเจ้าทรงพิพากษาคนชอบธรรมและคนชั่วร้าย เพราะมีเวลากำหนดไว้สำหรับทุกสิ่งและทุกกิจการ

          18ข้าพเจ้าคิดในใจเกี่ยวกับมนุษย์ว่า พระเจ้าทรงทดสอบเขาและทรงแสดงว่ามนุษย์โดยธรรมชาติgเป็นเพียงสัตว์ 19เพราะชะตากรรมของมนุษย์และชะตากรรมของสัตว์นั้นเหมือนกัน สัตว์ตายอย่างไร มนุษย์ก็ตายอย่างนั้น ทั้งมนุษย์และสัตว์มีลมปราณอย่างเดียวกัน มนุษย์ไม่มีสิ่งใดเหนือสัตว์ เพราะทุกสิ่งไม่เที่ยงแท้

                   20ทุกสิ่งมุ่งไปสู่ที่เดียวกัน

                   ทุกสิ่งมาจากฝุ่นดิน

                   และทุกสิ่งกลับเป็นฝุ่นดินอีก

          21ไม่มีผู้ใดรู้ว่าลมปราณของมนุษย์ขึ้นไปสู่เบื้องบน และลมปราณของสัตว์ลงมาสู่แผ่นดินเบื้องล่างh

          22ข้าพเจ้าจึงเห็นว่า สำหรับมนุษย์ ไม่มีสิ่งใดดีกว่าการมีความสุขในการงานของตน เพราะนี่เป็นชะตากรรมของเขา ผู้ใดจะทำให้มนุษย์เห็นว่าสิ่งใดจะเกิดขึ้นหลังจากที่เขาจากไปแล้ว

3 a งานอาชีพครึ่งหนึ่งของมนุษย์ต้องล้มเหลว การงานครึ่งหนึ่งของมนุษย์เกี่ยวข้องกับความทุกข์ ความตายทอดเงาของมันเหนือชีวิตซึ่งเป็นขบวนของกิจการที่ขัดแย้งกัน (ข้อ 1-8) โดยไม่มีจุดหมายอะไรอื่น (ข้อ 9-13) นอกจากความตาย ซึ่งก็ไร้ความหมายในตัวเอง (ข้อ 14-22)

b “ทรงใส่ความสำนึกถึงเวลาที่ผ่านไปไว้ในใจมนุษย์” – ยังแปลได้อีกว่า “พระเจ้าทรงใส่นิรันดรภาพไว้ในใจของเขา” – แต่เราต้องไม่เข้าใจข้อความนี้ในความหมายของคริสตชน เพราะวลีนี้มีความหมายเพียงว่า พระเจ้าทรงให้ใจมนุษย์สำนึกถึงเวลาที่ผ่านไปเท่านั้น พระองค์ประทานให้มนุษย์มีความสามารถคิดถึงเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านไป และดังนี้มนุษย์จึงจัดการเหตุการณ์ปัจจุบันได้ – แต่ปัญญาจารย์ยังบอกอีกว่าความสำนึกเช่นนี้หลอกลวง ไม่เปิดเผยให้มนุษย์รู้ความหมายของชีวิต

c “มนุษย์ไม่มีสิ่งใดดีกว่า....” – เทียบ 2:24 – ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “สำหรับเขาทั้งหลายไม่มีสิ่งใดดีกว่า...”

d ตามทฤษฎีเรื่องรางวัลความดี-การลงโทษความชั่ว ตามที่ยอมรับกันนั้น ความตายเป็นการลงโทษบาป – สำหรับปัญญาจารย์ ความตายเป็นเพียงชะตากรรมปรกติของมนุษย์ทุกคนเท่านั้น ความคิดถึงความดีความชั่วไม่มีความสำคัญแต่ประการใด – ชะตากรรมของมนุษย์และของสัตว์ก็เหมือนกัน – แม้แต่ในเรื่องความยุติธรรม อำนาจก็เป็นมาตรการของความถูกต้อง (ข้อ 16,18) แม้ว่าพระเจ้าทรงพระกรุณามากกว่าต่อผู้อ่อนแอ (ข้อ 15ข)

e “พระเจ้าทรงแสวงหาสิ่งที่ผ่านไปแล้ว” – บางคนแปลกริยา “(สิ่งที่)ผ่านไปแล้ว” ว่า “(ผู้ที่)ถูกเบียดเบียน” ตามคำอธิบายของพวกรับบี (midrash Qoheleth Rabba)

f “ความชอบธรรม” – บางคนแปลตามต้นฉบับภาษากรีกและสำนวนแปลโบราณภาษาอาราเมอิกว่า “ผู้ชอบธรรม”

g “โดยธรรมชาติ” – แปลตามตัวอักษรว่า “ให้เขาเห็นว่า” – การเปรียบมนุษย์กับสัตว์ที่นี่ไม่เกี่ยวกับความประพฤติดีหรือชั่ว แต่กล่าวถึงเพียงว่า ไม่ว่ามนุษย์หรือสัตว์ก็หลีกเลี่ยงความตายไม่พ้น

h ความสงสัยนี้เพียงพอแล้วที่ทำให้มนุษย์เรากลัวความตาย – แต่ตอนปลายของหนังสือปัญญาจารย์ไม่มองโลกในแง่ร้ายไปเสียทั้งหมด – ชีวิตมนุษย์จะกลับไปหาพระเจ้าผู้ประทานชีวิตนี้แก่เรา (12:7)