พี่ชายขายโยเซฟf

        12พี่ชายของโยเซฟไปเลี้ยงแพะแกะ ของบิดาในบริเวณเมืองเชเคม  13อิสราเอล บอกโยเซฟว่า "พี่ ๆ ของลูกกำลังเลี้ยงแพะแกะ อยู่ที่เชเคม มาซิ พ่อจะส่งลูกไปพบเขา" โยเซฟตอบว่า "ลูกพร้อมแล้ว"  14บิดาพูดว่า "ไปดูซิว่าพี่ ๆ ของลูกสบายดีอยู่หรือ ฝูงแพะแกะ เรียบร้อยดีหรือ แล้วกลับมาบอกพ่อ" บิดาจึงส่งโยเซฟเดินทางจากหุบเขา          เฮโบรน โยเซฟก็มาถึงเชเคม

        15ชายคนหนึ่งเห็นเขาเดินอยู่ในท้องทุ่ง จึงถามว่า "กำลังหาอะไร"  16โยเซฟตอบว่า "กำลังตามหาพี่ชาย โปรดบอกข้าพเจ้าเถิดว่า เขาเลี้ยงแพะแกะ อยู่ที่ไหน"  17ชายคนนั้นตอบว่า "เขาย้ายจากที่นี่ไปแล้ว ข้าพเจ้าได้ยินเขาพูดกันว่า จะไปเมืองโดธาน" โยเซฟจึงตามไปพบพี่ชายที่เมืองโดธาน

        18พี่ชายเห็นโยเซฟแต่ไกล ก่อนที่โยเซฟจะมาถึง จึงวางแผนจะฆ่าเสีย  19เขาปรึกษากันว่า "ดูซิ เจ้าคนช่างฝันมาแล้ว  20มาเถิด เราจงฆ่ามัน โยนศพมันลงไปในบ่อ  แล้วบอกว่า สัตว์ป่ากัดกินมันแล้ว เราจะได้เห็นกันว่า ฝันของมันจะเป็นจริงเพียงใด"

        21รูเบนได้ยินเข้าก็หาทางจะช่วยโยเซฟให้พ้นจากเงื้อมมือน้อง ๆ ของตน จึงพูดว่า "อย่าถึงกับเอาชีวิตกันเลย"  22รูเบนยังเสริมอีกว่า "อย่าหลั่งเลือดเลย เพียงแต่โยนมันทิ้งไว้ในบ่อ ในถิ่นทุรกันดารก็พอแล้ว อย่าทำร้ายมันเลย" รูเบนแนะนำเช่นนี้เพื่อช่วย   โยเซฟให้พ้นจากมือของพี่ชาย แล้วจะนำไปส่งคืนให้บิดา  23เมื่อโยเซฟมาถึง พี่ชายก็ช่วยกันจับเขา ถอดเสื้อยาวที่สวยเป็นพิเศษซึ่งเขาสวมอยู่  24แล้วโยนเขาลงไปในบ่อ  บ่อนั้นแห้งไม่มีน้ำ  25แล้วพี่ชายทุกคนก็นั่งลงกินอาหาร

        ทันใดนั้น เขาเงยหน้าขึ้น เห็นกองคาราวานของชาวอิชมาเอลกำลังเดินทางมาจากแคว้นกิเลอาดจะไปประเทศอียิปต์ มีอูฐบรรทุกยางสน เครื่องเทศ และยางไม้หอมมาด้วย  26ยูดาห์จึงแนะนำพี่น้องว่า "ถ้าเราฆ่าน้อง และกลบเลือดไว้g จะได้อะไรขึ้นมาเล่า  27เราจงขายน้องแก่ชาวอิชมาเอลดีกว่า เราจะได้ไม่ต้องทำร้ายเขา เพราะเขาก็ยังเป็นน้องและเป็นสายเลือดเดียวกับเรา" พี่น้องทุกคนก็เห็นด้วย

        28เวลานั้น พ่อค้าชาวมีเดียนผ่านมา ดึงโยเซฟขึ้นจากบ่อ แล้วขายให้แก่ชาว             อิชมาเอลเป็นราคาเงินหนักยี่สิบบาท พ่อค้าเหล่านี้จึงพาโยเซฟไปประเทศอียิปต์  29เมื่อ รูเบนกลับไปที่บ่อ ไม่พบโยเซฟ จึงฉีกเสื้อผ้าของตนแสดงความเสียใจ  30แล้วกลับไปหาน้อง ๆ พูดว่า "เด็กไม่อยู่ที่นั่นแล้ว ฉันจะทำอย่างไรดีเล่า"

        31พี่ชายของโยเซฟจึงฆ่าแพะตัวหนึ่ง เอาเสื้อยาวของเขา จุ่มเลือดแพะ  32ส่งเสื้อนั้นไปให้บิดา ดู พร้อมกับบอกว่า "เราพบเสื้อนี้ คุณพ่อจงดูเถิดว่าเป็นเสื้อของลูกคุณพ่อหรือไม่"  33ยาโคบจำได้พูดว่า "ใช่แล้ว เป็นเสื้อของลูกฉัน สัตว์ร้ายคงกัดกินเขาแล้ว    โยเซฟคงถูกมันฉีกเนื้อละเอียดแล้ว"  34ยาโคบฉีกเสื้อผ้าของตน เอาผ้ากระสอบมาคาดเอว แสดงความเสียใจ เขาไว้ทุกข์ให้บุตรชายอยู่หลายวัน  35บุตรชายและบุตรหญิงทุกคนปลอบโยนเขา แต่เขาไม่ยอมรับการปลอบโยน พูดว่า "ฉันจะไว้ทุกข์จนกว่าจะตายไปอยู่กับลูกของฉัน" แล้วร่ำไห้ถึงโยเซฟต่อไป

        36ชาวมีเดียนขายโยเซฟในประเทศอียิปต์ให้แก่โปทิฟาร์ ที่ปรึกษาของพระเจ้า  ฟาโรห์และผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์


f เรื่องนี้มาจากตำนานเอโลฮิสต์และยาห์วิสต์ปนกัน ตามตำนานเอโลฮิสต์บรรดาบุตรชาย "ของยาโคบ" คิดจะฆ่า โยเซฟ แต่รูเบนหวังจะช่วยเขาในภายหลังจึงชักชวนน้อง ๆ ให้โยนโยเซฟลงในบ่อที่ไม่มีน้ำ พ่อค้าชาวมีเดียนผ่านมาและดึงโยเซฟขึ้นจากบ่อโดยที่บรรดาพี่ชายไม่รู้ แล้วนำโยเซฟไปประเทศอียิปต์ ตามตำนานยาห์วิสต์ บรรดาบุตรชายของ "อิสราเอล" คิดจะฆ่าโยเซฟ แต่ยูดาห์เสนอให้ขายเขาแก่ชาวอิชมาเอลกลุ่มหนึ่งซึ่งกำลังเดินทางไปประเทศอียิปต์ (ดู 32:29 เชิงอรรถ f เกี่ยวกับชื่อ "ยาโคบ อิสราเอล")

g ฆาตกรมักจะเอาดินมากลบเลือดของผู้ที่เขาฆ่าเพื่อมิให้เลือดนี้ร้องเรียกให้สวรรค์ลงโทษ (4:10) (โยบ 16:18 เชิงอรรถ f; อสค 24:7)