Get Adobe Flash player

โยนาธานช่วยดาวิดให้หนีเอาชีวิตรอดa

20   1ดาวิดหนีจากนาโยทใกล้เมืองรามาห์b ไปหาโยนาธานถามว่า 'ข้าพเจ้าทำอะไรเล่า ข้าพเจ้าทำผิดอะไร ข้าพเจ้าทำบาปอะไรต่อพระราชบิดาของพระองค์ พระราชบิดาจึงทรงต้องการเอาชีวิตข้าพเจ้า?' 2โยนาธานตรัสตอบว่า 'ท่านจะไม่ตายแน่ๆ พระราชบิดาของฉันไม่ทรงทำสิ่งใด ไม่ว่าใหญ่หรือเล็ก โดยไม่ทรงบอกให้ฉันทราบ ทำไมพระองค์ทรงปิดบังเรื่องนี้กับฉัน? คงไม่เป็นเช่นที่ท่านคิด' 3แต่ดาวิดยืนยันว่า 'พระราชบิดาของพระองค์ทรงทราบว่าพระองค์ทรงโปรดปรานข้าพเจ้ามาก พระราชบิดาจึงทรงคิดว่า อย่าให้โยนาธานทราบเรื่องนี้" มิฉะนั้น เขาจะเสียใจ ข้าพเจ้าขอสาบานว่าพระยาห์เวห์ทรงพระชนมชีพอยู่และโยนาธานทรงมีชีวิตอยู่ฉันใด ข้าพเจ้าอยู่ห่างจากความตายเพียงคืนเดียวฉันนั้น'

4โยนาธานตรัสกับดาวิดว่า "จงบอกมาซิว่าท่านต้องการให้ฉันทำอะไร' 5ดาวิดทูลตอบว่า 'พรุ่งนี้เป็นวันฉลองขึ้นหนึ่งค่ำc ข้าพเจ้าจะต้องร่วมโต๊ะเสวยกับกษัตริย์ ขอพระองค์ทรงอนุญาตให้ข้าพเจ้าไปซ่อนอยู่ในทุ่งจนถึงเย็นวันมะรืนนี้d 6ถ้าพระราชบิดาของพระองค์ทรงสังเกตเห็นว่าข้าพเจ้าไม่อยู่ ขอพระองค์ทูลว่า "ดาวิดขออนุญาตลูกรีบกลับไปบ้านที่เมืองเบธเลเฮม เพราะทุกคนในครอบครัวต้องถวายเครื่องบูชาประจำปี" 7ถ้าพระราชบิดาตรัสว่า "ดีแล้ว" ข้าพเจ้าก็จะปลอดภัย แต่ถ้าพระราชบิดากริ้ว พระองค์จงรู้เถิดว่า พระราชบิดาตั้งพระทัยจะทำร้ายข้าพเจ้า 8ขอพระองค์ทรงสำแดงความรักมั่นคงต่อผู้รับใช้ผู้นี้เถิด พระองค์ทรงทำพันธสัญญากับผู้รับใช้เฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ ถ้าข้าพเจ้ามีความผิด ขอพระองค์ทรงประหารข้าพเจ้าด้วยพระหัตถ์ของพระองค์เถิด -ทำไมพระองค์ต้องทรงมอบข้าพเจ้าให้พระราชบิดาด้วย?' 9โยนาธานตรัสตอบว่า 'อย่าคิดเช่นนั้นเลย! ถ้าฉันรู้แน่ว่า พระราชบิดาตั้งพระทัยจะทำร้ายท่าน ฉันจะไม่บอกท่านหรือ?' 10ดาวิดทูลถามโยนาธานว่า 'ใครจะส่งข่าวให้ข้าพเจ้ารู้ว่าพระราชบิดาทรงตอบพระองค์อย่างดุดัน'e

11โยนาธานทรงเชิญดาวิดให้ออกไปในทุ่ง แล้วทั้งสองคนก็ออกไปในทุ่งด้วยกัน 12โยนาธานตรัสกับดาวิดว่า 'ขอพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ทรงเป็นพยานเถิด! พรุ่งนี้ และมะรืนนี้ ในเวลานี้แหละ ฉันจะหยั่งดูท่าทีของพระราชบิดาต่อท่าน ถ้าพระองค์ทรงมีท่าทีดี ฉันจะส่งข่าวไปบอกท่าน 13ถ้าพระราชบิดาทรงตั้งพระทัยจะทำร้ายfท่าน ขอพระยาห์เวห์ทรงลงโทษฉันอย่างหนัก ถ้าฉันไม่ส่งข่าวไปบอกท่าน และช่วยให้ท่านหนีไปอย่างปลอดภัย ขอพระยาห์เวห์ทรงสถิตกับท่าน เหมือนที่พระองค์เคยทรงสถิตอยู่กับพระราชบิดาเถิด! 14ตราบใดที่ฉันมีชีวิตอยู่ ท่านจงแสดงความรักมั่นคงต่อฉัน เช่นเดียวกับที่พระยาห์เวห์ทรงแสดงเถิด เมื่อฉันตายแล้ว 15ท่านจงแสดงความรักมั่นคงต่อครอบครัวของฉันตลอดไป เมื่อพระยาห์เวห์จะทรงทำลายศัตรูของดาวิดให้หมดไปจากแผ่นดินแล้ว 16อย่าให้ครอบครัวของดาวิดปล่อยให้ชื่อของโยนาธานถูกลบล้างไปเลย มิฉะนั้นขอให้พระยาห์เวห์ทรงเอาผิดกับลูกหลานของดาวิดเถิด!'g 17โยนาธานทรงขอให้ดาวิดสาบานอีกครั้งหนึ่งhพระองค์ทรงรักดาวิดเสมือนทรงรักพระองค์เอง

18โยนาธานตรัสกับดาวิดว่า 'พรุ่งนี้เป็นวันฉลองขึ้นหนึ่งค่ำ ถ้าท่านไม่อยู่ทุกคนจะสังเกตเห็นเพราะที่นั่งของท่านจะว่างอยู่ 19จงคอยถึงมะรืนนี้ แล้วจงรีบไปซ่อนอยู่ในที่ที่เคยซ่อนi และแอบอยู่หลังกองหิน 20ฉันจะใช้กองหินเป็นเป้ายิงธนูไปที่กองหินนั้นสามดอก 21แล้วจะส่งเด็กรับใช้ไปเก็บลูกธนู ถ้าฉันบอกเขาว่า "ลูกธนูตกอยู่ทางนี้ ไปเก็บมาซิ" ก็หมายความว่าท่านปลอดภัยออกมาได้ ฉันสาบานเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ได้ว่า ท่านจะไม่เป็นอันตราย 22แต่ถ้าฉันบอกเด็กรับใช้ว่า "ลูกธนูตกอยู่ทางโน้น ก็จงรีบไปเถิดเพราะพระยาห์เวห์ทรงส่งท่านไป 23สำหรับคำมั่นสัญญาที่เราให้ไว้ต่อกัน พระยาห์เวห์จะทรงเป็นพยานj ว่าเราจะรักษาไว้ตลอดไป'

24ดาวิดก็ไปซ่อนอยู่ในทุ่ง เมื่อถึงวันฉลองขึ้นหนึ่งค่ำ กษัตริย์ประทับเสวยพระกระยาหารที่โต๊ะ 25กษัตริย์ประทับอยู่ ณ ที่เคยประทับติดกับกำแพง โยนาธานประทับอยู่ตรงกันข้ามk อับเนอร์นั่งข้างกษัตริย์ซาอูล ส่วนที่นั่งของดาวิดว่างเปล่า 26แต่กษัตริย์ซาอูลไม่ได้ตรัสอะไรในวันนั้น ทรงคิดว่า 'คงเกิดอะไรขึ้นกับเขา เขาอาจมีมลทิน เขามีมลทินแน่ๆ'l 27วันรุ่งขึ้นวันที่สองของฉลองต้นเดือน ที่นั่งของดาวิดยังคงว่างอยู่ กษัตริย์ซาอูลทรงถามโยนาธาน พระราชโอรสว่า 'ทำไมบุตรของเจสซีจึงไม่มาร่วมโต๊ะทั้งเมื่อวานและวันนี้?' 28โยนาธานทูลตอบซาอูลว่า 'ดาวิดอ้อนวอนขออนุญาตกลับไปบ้านที่เมืองเบธเลเฮม" 29เขากล่าวว่า "ขอให้ข้าพเจ้าไปเถิด เพราะครอบครัวของข้าพเจ้าจัดงานฉลองถวายเครื่องบูชาที่เบธเลเฮม พี่ชายสั่งให้ข้าพเจ้าไปร่วมด้วย ถ้าพระองค์พอพระทัย ขอทรงอนุญาตให้ข้าพเจ้าไปเยี่ยมญาติพี่น้องเถิด" เพราะเหตุนี้ เขาจึงไม่อยู่ที่โต๊ะเสวยของกษัตริย์'

30ซาอูลกริ้วโยนาธานมาก ทรงตวาดว่า 'เจ้าลูกสารเลว เรารู้แล้วว่าเจ้าเข้าข้างบุตรของเจสซีน่าขายหน้านัก ทำให้แม่เจ้าต้องอับอายขายหน้าด้วย 31ตราบใดที่บุตรของเจสซีมีชีวิตอยู่บนแผ่นดิน เจ้าจะไม่มีวันได้เป็นกษัตริย์ครองอาณาจักรนี้เลย บัดนี้จงส่งคนไปจับเขามาที่นี่ เขาจะต้องตายแน่ 32โยนาธานทูลตอบซาอูล พระราชบิดาว่า 'ทำไมเขาจะต้องตายเล่า? เขาทำผิดอะไร?' 33กษัตริย์ซาอูลคว้าหอกจะพุ่งใส่โยนาธาน โยนาธานจึงรู้แน่ว่าพระราชบิดาตั้งพระทัยจะประหารดาวิด 34โยนาธานทรงลุกจากโต๊ะเสวยด้วยความโกรธ ไม่เสวยสิ่งใดในวันฉลองวันที่สองนั้น พระองค์ทรงเป็นทุกข์ถึงดาวิดm -พระพระราชบิดาทรงเหยียดหยามพระองค์

35เช้าวันรุ่งขึ้น โยนาธานเสด็จออกไปในทุ่งพร้อมกับเด็กรับใช้ตามที่นัดไว้กับดาวิด 36โยนาธานมีรับสั่งกับเด็กรับใช้ว่า 'วิ่งไปเก็บลูกธนูที่ฉันจะยิงออกไปซิ' พอเด็กรับใช้ออกวิ่งโยนาธานก็ยิงธนูขึ้นหน้าไป 37เมื่อเด็กรับใช้ไปถึงที่ลูกธนูตก โยนาธานทรงตะโกนตามหลังไปว่า 'ลูกธนูยังอยู่อีกไกล' 38โยนาธานยังทรงตะโกนอีกว่า 'เร็วเข้า! รีบวิ่งไปทางโน้น อย่ายืนอยู่ที่นั่นซิ' เด็กรับใช้ของโยนาธานก็เก็บลูกธนูมาnให้เจ้านาย 39เด็กไม่รู้เรื่องอะไรเลย โยนาธานและดาวิดเท่านั้นทราบความหมาย

40โยนาธานทรงส่งอาวุธให้เด็กรับใช้ มีรับสั่งให้นำกลับเข้าไปในเมือง 41เมื่อเด็กรับใช้ไปแล้ว ดาวิดก็ออกมาจากหลังกองหิน คุกเข่าลงกราบที่พื้นดินสามครั้ง แล้วคนทั้งสองก็สวมกอดกันและร้องไห้o 42โยนาธานตรัสกับดาวิดว่า 'จงไปเป็นสุขเถิด เราทั้งสองได้สาบานบานกันเดชะพระนามของพระยาห์เวห์ ขอพระยาห์เวห์ทรงสถิตอยู่กับเราทั้งสอง กับลูกหลานของฉันและกับลูกหลานของท่านตลอดไปเถิด'p


20a เรื่องนี้มาจากธรรมประเพณีคนละสายกัน 19:1-7 และเล่าเรื่องคล้ายกับเรื่องที่มีคาล พระราชธิดาของซาอูลทรงช่วยดาวิดให้รอดชีวิตใน 19:11-17

b ประโยคนี้ผู้เรียบเรียงนำมาเสริมไว้เพื่อทำให้เรื่องต่อกัน ในเรื่องที่จะเล่าต่อไป ดาวิดยังอยู่กับกษัตริย์ซาอูล

c ชาวยิวโบราณฉลองวันต้นเดือนตามจันทรคติ โดยถวายเครื่องบูชา ตามด้วยงานเลี้ยง (กดว 10:10; 28:11ฯ; อสย 1:13-14; ฮชย 2:13; อมส 8:5)

d ต้นฉบับภาษากรีกละ “มะรืนนี้”

e คำถามของดาวิดข้อนี้แสดงว่า ถ้าโยนาธานพบกับดาวิดโดยตรงก็จะเป็นอันตราย โยนาธานจะตอบในข้อ 18-23 ส่วนข้อ 11-17 ข้อความเพิ่มเติมที่กล่าวล่วงหน้าว่าดาวิดจะได้เป็นกษัตริย์ต่อจากซาอูล

f 'ทำร้าย' เป็นการแปลโดยคาดคะเน

g ข้อ 14-16 เป็นการแปลตามต้นฉบับภาษากรีก เพราะต้นฉบับภาษาฮีบรูไม่ชัด

h 'ทรงขอให้ดาวิดสาบานอีกครั้งหนึ่ง' ต้นฉบับภาษากรีกว่า “ทรงสาบานอีกครั้งหนึ่งแก่ดาวิด”

i “ไปซ่อนอยู่ในที่ที่เคยซ่อน” แปลตามตัวอักษรว่า “ไปซ่อนที่นั่นในวันที่เกิดเหตุการณ์” เราไม่ทราบว่า “เหตุการณ์” นี้หมายถึงอะไร *ข้อ 19-20 ไม่ชัด จึงแปลตามต้นฉบับภาษากรีก

j 'ทรงเป็นพยาน' ตามต้นฉบับภาษากรีกให้สอดคล้องกับข้อ 42

k ข้อความนี้ไม่มีในต้นฉบับภาษาฮีบรู

l “ประทับอยู่ตรงข้าม” แปลตามต้นฉบับภาษากรีก ต้นฉบับภาษาฮีบรูว่า “ทรงลุกขึ้น” การมีมลทินทำให้ผู้นั้นไม่สามารถร่วมงานเลี้ยงตามศาสนพิธีได้ จนถึงเย็นวันนั้น ดู ลนต 7:20-21; 15:16; ฉธบ 23:11

m การที่กษัตริย์ซาอูลทรงเหยียดหยามโยนาธาน ทำให้โยนาธานแน่ใจว่า ซาอูลตั้งพระทัยจะประหารดาวิด โยนาธานจึงเป็นทุกข์

n 'เก็บลูกธนูมาให้เจ้านาย' แปลตามต้นตัวอักษรว่า “เก็บลูกธนูและมาหาเจ้านาย”

o “ร้องไห้ฟูมฟายจนกระทั่งดาวิดต้องจากไป” แปลโดยคาดคะเน ต้นฉบับภาษาฮีบรูไม่ชัดเจน

p ข้อ 40-42 คงเป็นข้อความที่เพิ่มเติมในภายหลัง เพราะถ้าโยนาธานทรงสามารถพบกับดาวิดได้ ก็ไม่จำเป็นจะต้องใช้อุบายยิงธนูให้เด็กรับใช้ไปเก็บเพื่อสื่อสารให้ดาวิด