Get Adobe Flash player

ปีพระวาจาของพระเจ้า

ปีพระวาจาของพระเจ้า

ปีะพระวาจาของพระเจ้า

Pope to Bible Congress participants

"ปีพระวาจาของพระเจ้า"

วิดีโอ การอบรมพระคัมภีร์

Bible Diary 2020

biblediary2020

Bible Application

Application พระคัมภีร์คาทอกลิกฉบับสมบูรณ์
::: วิธีติดตั้งโมดูล Pocket Sword สำหรับ IPHONE และ IPAD :::
::: วิธีติดตั้งโมดูล Pocket Sword แบบออฟไลน์ :::
Application พระคัมภีร์คาทอลิกค้นหา "พระคัมภีร์คาทอลิก"
ได้ทั้ง Appstore และ Playstore

พระคัมภีร์คาทอลิก(E-Book)

E-book มัทธิว มาระโก ลูกา ยอห์น กิจการฯ

สมณลิขิตVerbum Domini

สมณลิขิตเตือน Verbum Domini ของสมเด็จพระสันตะปาปา เบเนดิกต์ที่ 1

บทอ่านและบทมิสซาประจำวัน

บทอ่านและบทมิสซาประจำวัน

"เดินทางความเชื่อ" ศึกษา ไตร่ตรอง ภาวนา พระวาจา
กับ คุณพ่อสมเกียรติ ตรีนิกร

"พระคริสตเจ้าทรงเป็นผู้ใดสำหรับข้าพเจ้า" อธิบายพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญมาระโก โดย บาทหลวงฟรังซิส ไก้ส์
“ทำไมจึงทำให้น้ำมันหอมเสียไปเปล่าๆ”

72. การวางแผนกำจัดพระเยซูเจ้า การเจิมที่เบธานี ยูดาสทรยศต่อพระเยซูเจ้า (2)
- นางทุบขวดหินขาวแตก และเทน้ำมันหอมลงบนพระเศียรของพระองค์ ทั้งนักบุญมาระโกและนักบุญมัทธิวเล่าว่าสตรีเทน้ำมันหอมลงบนพระเศียรของพระเยซูเจ้าเป็นสัญลักษณ์เพื่อแสดงว่า เขายอมรับพระองค์เป็นพระเมสสิยาห์ (เทียบ อสย 61:1;  สดด 23:5) เพราะบรรดากษัตริย์ในอิสราเอลได้รับการแต่งตั้งโดยการเทน้ำมันหอมลงบนศีรษะ (เทียบ 1 ซมอ10:1;  2 พกษ  9:6) พระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์นและนักบุญลูกากล่าวว่า สตรีนำน้ำมันหอมมา “ชโลมพระบาทของพระเยซูเจ้า” (ยน 12:3; ลก 7:38)

- บางคนพูดกันอย่างไม่พอใจว่า “ทำไมจึงทำให้น้ำมันหอมเสียไปเปล่า ๆ นักบุญมาระโกไม่บอกอย่างเจาะจงว่าใครเป็นผู้กล่าวประโยคที่ว่า “ทำไมจึงทำให้น้ำมันหอมเสียไปเปล่า ๆ” เขาเพียงพูดกว้าง ๆ ว่า“บางคน” นักบุญมัทธิวเสริมว่า “ศิษย์บางคน” (เทียบ มธ 26:8) ส่วนนักบุญยอห์นบอกชัดเจนว่าผู้พูดประโยคนี้คือยูดาส อิสคาริโอท (เทียบ ยน 12:4) ทำนองเดียวกัน ในการเล่าเรื่องยูดาสทรยศต่อพระเยซูเจ้า ภาพของเขายิ่งทียิ่งร้ายขึ้นเรื่อย ๆ นักบุญมาระโกเล่าเรื่องเพียงกว้าง ๆ ส่วนนักบุญมัทธิวเน้นว่ายูดาสเป็นคนไม่ดี ขอเงินเพื่อจะมอบพระองค์ให้แก่หัวหน้าสมณะ (เทียบ 26:14) ทั้งนักบุญลูกาและยอห์นยิ่งมองยูดาสในแง่ลบ คิดว่าเขาถูกปีศาจสิง (เทียบ ลก 22:3; ยน 13:27)

- น้ำมันหอมนี้อาจจะขายได้เงินมากกว่าสามร้อยเหรียญ แล้วเอาเงินไปให้คนยากจน” เขาเหล่านั้นบ่นว่านาง ถ้าเรารู้ว่าเงิน 1 เหรียญเท่ากับค่าตอบแทนของผู้ใช้แรงงานรับจ้างเป็นเวลา 1 วัน (เทียบ มธ 20:2, 9-13) เราก็จะเห็นคุณค่าของน้ำมันหอมสมุนไพรนั้น ในพระวรสารนี้ยูดาสคำนวณราคามากกว่าสามร้อยเหรียญ แต่พระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญยอห์นบอกว่า “ไปขายราคาสามร้อยเหรียญ” (เทียบ ยน  12:4-5)

- พระเยซูเจ้าจึงตรัสว่า “ปล่อยนางเถิด ทำให้นางยุ่งยากใจทำไม นางได้ทำกิจการดีต่อเรา ท่านจะมีคน ยากจนอยู่กับท่านเสมอ ประโยคที่ว่า “ท่านจะมีคนยากจนอยู่กับท่านเสมอ” คัดมาจากหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติในบทที่ 15 ข้อ 11 ซึ่งเตือนผู้อ่านให้มีใจกว้างต่อคนยากจน พระเยซูเจ้าไม่ทรงใช้ประโยคนี้เพื่อยอมรับว่าจำเป็นต้องมีคนยากจนอยู่เสมอ แม้จะเป็นปรากฏการณ์ที่คงอยู่ตลอดไปในโลก แต่พระองค์ทรงเรียกร้องผู้มั่งมีให้รู้จักแบ่งปันทรัพย์สมบัติเพื่อความเสมอภาคในสังคม โดยแท้จริงแล้ว พระเยซูเจ้าทรงประกาศว่า คนยากจนย่อมเป็นสุข (เทียบ มธ 5:3) และมนุษย์แต่ละคนจะถูกพิพากษาตามการกระทำที่ตนได้ปฏิบัติต่อผู้ยากไร้ (เทียบ มธ 25:31-46)

- ท่านจะทำดีต่อเขาเมื่อไรก็ได้ แต่ท่านจะไม่มีเราอยู่กับท่านเสมอไป พระเยซูเจ้าตรัสถึงอนาคตที่จะเกิดขึ้นในไม่ช้าเพราะ “วันที่เจ้าบ่าวจะถูกพรากไป” ใกล้จะมาถึง (เทียบ 2:20) พระองค์ทรงประกาศอย่างเป็นนัย  และด้วยความหวังว่าจะทรงรับทรมาน  

- นางได้ทำสิ่งที่นางทำได้แล้ว เราพบประโยคคล้ายคลึงกันนี้แล้วในเรื่องการทำทานของหญิงม่ายยากจนว่า “นางนำทุกอย่างที่มีอยู่” (เทียบ 12:44)

- นางชโลมกายของเราล่วงหน้าก่อนจะถึงเวลาฝังศพ พระเยซูเจ้าทรงเน้นการกระทำของสตรี เป็นอากัปกิริยาประกาศถึงอนาคต และเป็นเครื่องหมายการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ โดยแท้จริงแล้ว การฝังพระศพของพระเยซูเจ้าเป็นการฝังศพของนักโทษและจะต้องจัดการอย่างรวดเร็วในตอนเย็นก่อนวันสับบาโต โดยที่พระศพยังไม่ได้รับการชโลมด้วยเครื่องหอม (เทียบ  15:46, 16:1) สำหรับชาวยิวการเอาใจใส่ฝังศพผู้ตายเป็นเมตตากิจที่ยิ่งใหญ่ (เทียบ ทบต 1:17) เป็นการกระทำที่สำคัญกว่าการทำทาน  นางเทน้ำมันหอมเพื่อแสดงความรักต่อพระองค์ นางคงไม่ได้คิดถึงการฝังพระศพ แต่พระเยซูเจ้าทรงเห็นการกระทำของนางในแสงสว่างแห่งอนาคตของพระองค์ ทรงทราบว่าสตรีผู้นี้เท่านั้นได้ชโลมพระวรกาย เพราะเมื่อสิ้นพระชนม์แล้ว พระศพจะถูกนำไปฝังโดยที่สตรีโอกาสชโลมพระศพ (เทียบ 15:42) และสตรีที่จะไปยังพระคูหาเพื่อชโลมพระศพก็จะพบว่าพระคูหาว่างเปล่า (เทียบ 16:1-6)

- เราบอกความจริงกับท่านทั้งหลายว่า ที่ใดในโลกที่มีการประกาศข่าวดี จะมีการกล่าวถึงสิ่งที่นางได้ทำเพื่อเป็นการระลึกถึงนาง” พระเยซูเจ้าทรงทราบล่วงหน้าถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ทรงเห็นบรรดาศิษย์ที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วโลกหลังจากที่พระองค์ทรงกลับคืนพระชนมชีพเพื่อประกาศข่าวดี เขาทั้งหลายจะเล่าการกระทำของสตรีผู้นี้ และทุกคนที่ได้ฟังจะสรรเสริญนาง

- ยูดาส อิสคาริโอท หนึ่งในบรรดาอัครสาวกสิบสองคน ไปพบบรรดาหัวหน้าสมณะเพื่อจะมอบพระเยซูเจ้า นักบุญมาระโกเคยบอกผู้อ่านแล้วว่ายูดาส อิทคาริโอทอยู่ในบัญชีรายชื่อของบรรดาอัครสาวก เป็นผู้ทรยศต่อพระองค์ (เทียบ 3:19) และใช้วลีเป็นคน “หนึ่งในบรรดาอัครสาวกสิบสองคน” ทั้งในข้อนี้และข้อต่อ ๆ ไป (เทียบ 14:20, 43) เพื่อเน้นความผิดอย่างมหันต์ในการทรยศต่อพระองค์ “เพื่อจะมอบพระเยซูเจ้า” ซึ่งแสดงการจงใจของยูดาสผู้ตัดสินเช่นนี้ โดยไม่มีสถานการณ์อื่นใดมาบังคับเขา เราเพียงรู้ว่ายูดาสเป็น “ผู้ถือถุงเงินที่ประชาชนถวายแด่พระเยซูเจ้าและบรรดาอัครสาวก” (ยน 12:6; 13:29) เป็นคน “กระหายเงิน”  (มธ 26:15) และเป็นคนยักยอกเงินในถุงนั้น (ยน 12:6) แต่ไม่มีผู้นิพนธ์พระวรสารคนใดบันทึกอย่างชัดเจนถึงเหตุจูงใจที่ทำให้ยูดาสต้องทรยศต่อพระองค์ บางคนสันนิษฐานว่าเขาคงผิดหวังมาก เมื่อเห็นพระเยซูเจ้าทรงมีความรอบ ไม่ทรงตัดสินพระทัยสักทีที่แสดงอย่างเปิดเผยแก่ประชาชนว่าเป็นพระเมสสิยาห์ เขาจึงมอบพระองค์แก่บรรดาหัวหน้าสมณะเพื่อกดดันพระองค์ให้ทรงกระทำเช่นนั้น อีกบางคนคิดว่ายูดาสเห็นชัดเจนว่าพระอาจารย์กำลังประสบความล้มเหลวจึงพยายามหลีกหนีที่จะร่วมชะตากรรมเดียวกับพระองค์ ในที่สุด ยังมีบางคนที่คิดว่า ยูดาสเป็นไร้ศีลธรรม สามารถทำความชั่วร้ายทุกชนิด อย่างไรก็ตาม แรงบันดาลใจที่เร้นลับแห่งการกระทำของเขา แม้มีบันทึกว่าเป็นผลตามมาของการถูกปีศาจสิง (เทียบ ลก 22:3; ยน 13:2, 27) ก็ยังเป็นปริศนา

- เมื่อเขาเหล่านั้นได้ยินดังนี้ก็ดีใจและสัญญาจะให้เงินแก่ยูดาส นักบุญมาระโกไม่บอกอย่างละเอียดว่า บรรดาหัวหน้าสมณะสัญญาจะจ่ายเงินให้แก่ยูดาสเป็นจำนวนเท่าใด แต่นักบุญมัทธิวเล่าว่า ยูดาส“ถามว่า ‘ถ้าข้าพเจ้ามอบเขาให้ท่าน ท่านจะให้อะไรแก่ข้าพเจ้า’ บรรดาหัวหน้าสมณะจ่ายเงินสามสิบเหรียญให้แก่ยูดาส” (มธ 26:15) ตามพระคัมภีร์ เงินจำนวนนี้เป็นราคาของทาสหนึ่งคน (อพย 21:32; ศคย 11:12-13)

- ยูดาสจึงหาโอกาสที่จะมอบพระองค์ ในพระคัมภีร์ บางครั้ง เราพบประโยคที่ว่า “หาโอกาสที่จะมอบ”  (เทียบ ดนล 7:25; อสย 53:12; ยรม 26:24) น่าสังเกตว่า ยูดาส “มอบ” พระเยซูเจ้าแก่บรรดาหัวหน้าสมณะ (เทียบ  14:41-46) บรรดาหัวหน้าสมณะจะ “มอบ” พระองค์แก่ปีลาต (เทียบ 15:1, 10) และในที่สุด ปีลาตจะ “มอบ” พระองค์แก่บรรดาทหาร (15:15)